Facebooktwitter

tarek alihttp://www.avgi.gr

Συνέντευξη στην ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ

Κάνοντας έρευνα για τον Ταρίκ Αλί διάβασα ότι “δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις”. Πράγματι. Διανοούμενος, αγωνιστής της δεκαετίας του ’60, συγγραφέας, κινηματογραφιστής, δοκιμιογράφος, υπερασπιστής των κινημάτων σε όλο τον κόσμο… Ο Ταρίκ Αλί, την ερχόμενη Κυριακή, θα μιλήσει στο 2ο Φεστιβάλ των νέων του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν του ζήτησα να δώσει “μια συμβουλή” στους σημερινούς νέους, είπε ότι την κρατάει για “έκπληξη” όταν έρθει στην Αθήνα. Μιλήσαμε -μέσω skype- εφ’ όλης της ύλης, αν και τη συζήτηση μονοπώλησε η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που, όπως είπε, τον άφησε εμβρόντητο.

* Tην Τετάρτη, ένας αντιφασίστας ράπερ δολοφονήθηκε από έναν χρυσαυγίτη. Στην Ελλάδα υπάρχει σαφής άνοδος της Ακροδεξιάς και, όπως γνωρίζετε, ένα ακροδεξιό κόμμα -η Χρυσή Αυγή- βρίσκεται στην ελληνική Βουλή. Η ρητορική τους είναι κυρίως αντικομμουνιστική, ξενοφοβική. Ακόμη κινούνται σε λογική εθνικής αναδίπλωσης, με επιστροφή στη δραχμή κ.ο.κ. Ποια θα πρέπει να είναι η απάντηση της Αριστεράς;

Noμίζω πως πρέπει να κατανοήσουμε καλά ένα πράγμα, και αυτό είναι πως η Χρυσή Αυγή, συγκεκριμένα, είναι μια ομάδα που έχει υποστήριξη από στοιχεία του κρατικού μηχανισμού. Από μόνη της δεν θα μπορούσε να έχει πάει τόσο μακριά και να εξελιχθεί έτσι. Είναι γεγονός πως έχει την υποστήριξη τόσο των παρακρατικών ομάδων όσο και κάποιων ειδικών μονάδων της αστυνομίας. Το γεγονός ότι αυτός ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν έχει καταφέρει να περιορίσει τη βία και τη δράση τους αποδεικνύει ακριβώς αυτό: ότι δεν επιθυμεί να “εκνευρίσει” αυτόν τον κρατικό μηχανισμό.

Αυτό που πρέπει να κάνει η Αριστερά, και όχι μόνο η Αριστερά, αλλά όλες οι αντιφασιστικές προοδευτικές δυνάμεις της χώρας, είναι να συμφωνήσουν να δημιουργήσουν κοινό μέτωπο που θα ανακόψει την άνοδο τέτοιων ομάδων, να δημιουργήσουν ένα κίνημα που θα τους περιορίσει. Βρίσκω, μάλιστα, ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι τελευταία οι ηγέτες της Ε.Ε., ενώ επεμβαίνουν και ασκούν πιέσεις, ενώ επιτίθενται στον ΣΥΡΙΖΑ για κάθε λογής αιτία, δεν έχουν καταφέρει να συσπειρωθούν και να σχολιάσουν την άνοδο της Ακροδεξιάς. Αντιθέτως, επικεντρώνονται στην Αριστερά και στους κινδύνους μιας αριστερής κυβέρνησης, αγνοώντας την πραγματική απειλή, αυτήν της Ακροδεξιάς.

Αυτό που κάνει η Ακροδεξιά στην Ελλάδα είναι απαίσιο, εξίσου απαίσια είναι και η ανικανότητα του κυβερνητικού συνασπισμού της τρόικας που κυβερνά τη χώρα σήμερα -ας τους αποκαλούμε έτσι- να κάνει οτιδήποτε για να σταματήσει τη συστηματική βία της Ακροδεξιάς. Τους βολεύει. Αυτό λοιπόν είναι το μεγάλο ερώτημα: γιατί το αστικό κατεστημένο δυσκολεύεται τόσο να αντιμετωπίσει την ακροδεξιά βία; Θεωρώ πως δεν τους αντιμετωπίζει, εν μέρει, διότι γνωρίζει πολύ καλά πως οι ακροδεξιοί οργανισμοί στην Ελλάδα έχουν ισχυρούς και χρόνιους δεσμούς με τους μηχανισμούς ασφαλείας της χώρας.

* Τα κυρίαρχα ΜΜΕ επιχειρούν να πείσουν την κοινή γνώμη πως η νεολαία επιλέγει τα “άκρα”, είτε την Ακροαριστερά, όπως βαφτίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε την Ακροδεξιά, όπως είναι η Χρυσή Αυγή, αποδίδοντας εκεί την ανοδική πορεία των δύο κομμάτων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, οι νέοι, στην πλειονότητά τους, δεν ασχολούνται τόσο με την πολιτική. Πώς θα μπορούσε η Αριστερά να πείσει τους νέους να ασχοληθούν με την πολιτική και να γίνουν ενεργά μέλη ενός αριστερού κόμματος;

Δεν γνωρίζω ακριβώς το πέρασμα της Χρυσής Αυγής στους νέους, ωστόσο, από τις πληροφορίες που έχω διαβάσει, δεν νομίζω πως η πλειονότητα των νέων υποστηρίζει τη Χ.Α. Αν θυμάμαι καλά, τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στους νέους μέχρι 35 ήταν υψηλότερα από κάθε άλλο κόμμα.

Είναι εξαιρετικά ανεύθυνη η θεωρία των δύο άκρων. Το ίδιο ανεύθυνοι είναι και αυτοί που επιχειρούν να την προωθήσουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναδειχθεί σε μεγάλη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα, είναι μάλιστα το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας, πώς είναι δυνατόν να συγκρίνεται με μια χούφτα φασίστες -ανοιχτά φασίστες- που υποστηρίζονται από τον κρατικό μηχανισμό;

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ στην Ελλάδα έχουν εκφυλιστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό τα τελευταία 4-5 χρόνια. Ο ελληνικός Τύπος ήταν πολύ δημοκρατικός στο παρελθόν, δεν ήταν έτσι. Σήμερα τα κυρίαρχα ΜΜΕ έχουν μετατραπεί σε απόλυτο στυλοβάτη της κρατικής μηχανής. Είναι κρίμα, πρέπει να το παλέψουμε. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ είναι πια όχι μόνο προκατειλημμένα, αλλά και ανεύθυνα σε ό,τι αφορά το τι διαδίδουν.

* Μετά από τρία χρόνια προγραμμάτων λιτότητας, ο ευρωπαϊκός Νότος δείχνει σημάδια κοινωνικής κατάρρευσης. Ωστόσο, οι ισχυρές χώρες της Ε.Ε. επιμένουν πως ο μόνος δρόμος είναι η λιτότητα. Θεωρείτε πως η επιμονή τους αυτή εξυπηρετεί μονάχα τα συμφέροντά τους ή είναι θέμα ιδεολογίας;

Νομίζω πως τα μέτρα λιτότητας δεν έχουν αγγίξει ακόμη τη Γερμανία. Αυτή είναι η ηγέτιδα δύναμη της Ευρώπης, η χώρα-κλειδί. Όταν η λιτότητα χτυπήσει επί πραγματικού τη Γερμανία, τότε είναι που οι πολιτικές λιτότητας θα δοκιμαστούν. Αυτήν τη στιγμή οι τράπεζες της Γερμανίας, έχοντας τη στήριξη και των γαλλικών τραπεζών, επιμένουν στις πολιτικές λιτότητας, καθώς είναι εξαιρετικά “μπλεγμένες” στα οικονομικά των χωρών του Νότου, οπότε δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η επιμονή τους στη λιτότητα.

Το κύριο ερώτημα είναι “ποιος κρίκος της αλυσίδας θα είναι αυτός που θα σπάσει πρώτος;”. Αν μία χώρα σπάσει τα δεσμά της λιτότητας και ξεφύγει, τότε όλο αυτό το οικοδόμημα από τραπουλόχαρτα θα καταρρεύσει. Το θέμα είναι πού θα συμβεί. Στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ιταλία, στην Ελλάδα; Δεν το ξέρουμε ακόμη, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση.

* Θεωρείτε πως ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να σπάσει αυτή την αλυσίδα;

Το ελπίζω. Πολλοί από εμάς στην Ευρώπη ελπίζουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι το κόμμα που θα επιφέρει την αλλαγή στην Ευρώπη, αλλά, για να το κάνει αυτό, πρέπει να έχει ένα πολύ σαφές και καθορισμένο πρόγραμμα. Δεν είμαι από αυτούς που θεωρούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να “τα σπάσει” με την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι τέτοιο θα ήταν βλακώδες. Ωστόσο, νομίζω πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχει έτοιμες τις δικές του εναλλακτικές κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές και να προκαλέσει την Ε.Ε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποβάλει, «να ξεφορτωθεί» την Ελλάδα επειδή διαφωνεί με τις πολιτικές της. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση και εφαρμόσει τις εναλλακτικές πολιτικές του, ο αντίκτυπος θα είναι τεράστιος και θα συμπαρασύρει ολόκληρη την Ευρώπη. Η Ε.Ε. είναι μια ένωση τραπεζιτών, και άρα θα υπάρξουν τεράστιες πιέσεις για να μην εφαρμοστούν κοινωνικές πολιτικές που θα βοηθήσουν τον κόσμο. Νομίζω πως μια ενδεχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αντισταθεί σθεναρά στις πιέσεις αυτές. Ο μόνος τρόπος αντίστασης είναι μέσω μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων.

* Οι εικόνες που έρχονται από τις διαδηλώσεις, κυρίως από τη γειτονική Τουρκία, αλλά και από αυτές στο Κάιρο της Αιγύπτου, μοιάζουν αρκετά οικείες. Μοιάζουν οικείες και στη δυτική Ευρώπη;

Νομίζω πως η Μέση Ανατολή διαφέρει κατά πολύ από την Ευρώπη, είναι περίπλοκη κατάσταση. Όλες οι ελπίδες που γεννήθηκαν με την Αραβική Άνοιξη δεν υπάρχουν πια. Η Αίγυπτος τελεί υπό στρατιωτικό καθεστώς, η Συρία βρίσκεται εν μέσω ενός πολύ παράξενου πολέμου, τα κινήματα έχουν σωπάσει, οι ένοπλες ομάδες αλωνίζουν, οι μεγάλες δυνάμεις εμπλέκονται, δεν είναι καλή η κατάσταση. Και αν παίρνουμε ένα μάθημα, αυτό είναι πως η άνοιξη, ως εποχή, διαρκεί πολύ λίγο.

* Πόσο εύκολο είναι να διαλέξουμε ανάμεσα σε μια κοσμική δικτατορία και σε μια ισλαμική κοινοβουλευτική δημοκρατία;

Κατά τη γνώμη μου, η κυβέρνηση των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο λειτούργησε ανόητα και έκανε πολλά λάθη προκαλώντας τον θυμό του κόσμου. Όμως, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, αυτό που κατάφεραν αυτοί που διαδήλωναν κατά της Αδελφότητας, ήταν να παραδώσουν την εξουσία στον στρατό. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι ιδιαίτερα προοδευτικό. Έπρεπε να δημιουργήσουν έναν θεσμό ο οποίος θα συναγωνιζόταν την Αδελφότητα και να τους αντιμετωπίσουν πολιτικά και εκλογικά. Η επέμβαση του στρατού δεν έλυσε το πρόβλημα στην Αίγυπτο.

* Θα μιλήσετε σε πολλούς νέους ανθρώπους στο 2ο Φεστιβάλ των νέων ΣΥΡΙΖΑ. Τι θα τους συμβουλεύσετε;

Θα τους τα πω από κοντά στο Φεστιβάλ. Ας το αφήσουμε για έκπληξη…