Facebooktwitter

O υπουργός Περιβάλλοντος Πάνος Σκουρλέτης συμμετέχει στο διάλογο του News247 με αφορμή το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι θεμιτή μία επένδυση που καταστρέφει το περιβάλλον, τονίζει και χαρακτηρίζει “λάθος να υιοθετήσουμε τελικά το παλιό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου”

Πως βλέπετε το χώρο της Αριστεράς και τη χώρα σε δέκα χρόνια; Ποια πέντε πράγματα θα μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πει ότι άλλαξε, παρά την υποχώρηση του τρίτου μνημονίου;

Η μνημονιακή κρίση, που σημειωτέον δεν είναι μονάχα οικονομική, επέφερε κοσμογονικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία, δημιούργησε την ανάγκη νέων πολιτικών εκφράσεων, συνέβαλε καθοριστικά στην διαμόρφωση μιας νέας συνείδησης για τα πράγματα σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, κατέστρεψε παραγωγικές δυνάμεις, εκτίναξε την ανεργία και την ανασφάλεια. Έφερε τελικά στην επιφάνεια μια σειρά παθογένειες του εγχώριου παραγωγικού μοντέλου αλλά και του πολιτικού συστήματος. Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο που στο τέλος της θα έχουν  διαμορφωθεί νέες ισορροπίες και καταστάσεις. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να αναγνώσει τις πραγματικές αιτίες της σημερινής κρίσης και να εκφράσει πραγματικές αναγκαιότητες. Αυτό τελικά ήταν εκείνο που ανέτρεψε  τους παγιωμένους  συσχετισμούς των προηγούμενων δεκαετιών και οδήγησε το ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση. Η πρόκληση για την δίκη μας Αριστερά είναι να σφραγίσουμε τις εξελίξεις σε αυτή τη μεταβατική περίοδο ριζώνοντας στη κοινωνία, προωθώντας προοδευτικές ανατροπές σε όλα τα επίπεδα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει βάλει το αποτύπωμα του όταν στο τέλος αυτής της περιόδου θα έχουμε μια ισχυρή δημόσια πρωτοβάθμια υγεία. Όταν θα έχουμε αποκαταστήσει τον αυτόνομο μορφωτικό ρόλο του σχολείου απαλλάσσοντάς το από το χαρακτήρα του προθάλαμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όταν θα έχουμε μια σύγχρονη αποτελεσματική παρουσία και λειτουργία  της δημόσιας διοίκησης, ενώ η ανεργία θα πέσει έτσι ώστε να μην αποτελεί το υπ´ αριθμόν ένα πρόβλημα. Η διαμόρφωση ενός εξωστρεφούς παραγωγικού μοντέλου με διαφύλαξη του δημοσίου χαρακτήρα των βασικών υποδομών και των δικτύων της χώρας, με ενίσχυση  της καινοτομίας, της νεανικής επινοητικότητας αλλά και ενθάρρυνση νέων συνεταιριστικών μορφών επιχειρηματικής δράσης καθώς και η βελτίωση της θέσης του κόσμου της εργασίας συνιστούν βασική μας στόχευση. Τέλος, η διαρκής ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών και του πολιτικού συστήματος μέσα από τις απαιτούμενες αλλαγές είναι μέσα στους στόχους για τα επόμενα χρόνια. Αυτό για μας είναι το περιεχόμενο της ανάπτυξης που επιχειρούμε.

Ποιο πρέπει να είναι το ιδεολογικό στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ; Εφόσον Αριστερό είναι, ό,τι φέρνει ανάπτυξη, μία επένδυση που δημιουργεί θέσεις εργασίας, αλλά καταστρέφει το περιβάλλον είναι θεμιτή για παράδειγμα;

Με τη σαφήνεια και την απολυτότητα που θέτετε το ερώτημα η απάντηση είναι προφανής. Όχι, δεν είναι θεμιτή μια επένδυση που καταστρέφει το περιβάλλον, πρωτίστως για το προφανές, τις επιπτώσεις στο ίδιο το περιβάλλον και βεβαίως αν κανείς ενσωματώσει αυτές τις επιπτώσεις στο κόστος της επένδυσης και για οικονομικούς λόγους. Το πρόβλημα, βέβαια, σε αρκετές περιπτώσεις είναι πιο σύνθετο. Εκείνο από το οποίο έχουμε ανάγκη, είναι μια σύγχρονη περιβαλλοντική νομοθεσία που θα γίνεται σεβαστή από όλους και θα υποστηρίζεται από αντίστοιχες υπηρεσίες ελέγχου. Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα που θέτετε εμμέσως είναι αυτό των επενδύσεων που δημιουργούν θέσεις εργασίας. Ένα μεγάλο πρόβλημα, όχι μόνο στην χωρά μας, είναι η ανάπτυξη που δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας. Κατά συνέπεια θα πρέπει να ενθαρρύνουμε εκείνες τις επενδύσεις που δημιουργούν θέσεις εργασίας.

Είναι ή πρέπει να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ το νέο ΠΑΣΟΚ;

Ούτε είναι, ούτε βέβαια πρέπει να γίνει το νέο ΠΑΣΟΚ ο ΣΥΡΙΖΑ. Έχω δε την εκτίμηση πως δεν υφίστανται οι συνθήκες για να υπάρξει ξανά ένα νέο κόμμα τύπου ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια δύναμη από την καρδιά της ιστορικής Αριστεράς, φιλοδοξεί να είναι μια Αριστερά της εποχής μας με στόχο τον κοινωνικό μετασχηματισμό και όραμα το Σοσιαλισμό με Δημοκρατία και Ελευθερία. Όσον αφορά το σημερινό ΠΑΣΟΚ, σταθερά κινείται στον αστερισμό της ΝΔ.

Ποια πρέπει να είναι η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τη σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα και την Ευρώπη; Πρέπει να ενταχθεί στη Σοσιαλιστική Διεθνή; Και πώς είναι σύμμαχοι οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες, όταν ο Φρανσουά Ολάντ στα εργασιακά έχει εφαρμόσει πολύ πιο σκληρά μέτρα από αυτά που ζητούνται από την Ελλάδα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική δύναμη από το χώρο της ευρωπαϊκής Αριστεράς που βρίσκεται στη διακυβέρνηση της χώρας του. Εκ των πραγμάτων παίζει ένα ηγετικό ρόλο εντός της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Ο διάλογος με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία είναι απαραίτητος αν θέλουμε να δημιουργηθούν νέοι συσχετισμοί εντός της Ευρώπης με σκοπό την αλλαγή των κυρίαρχων ευρωπαϊκών στρατηγικών. Πολύ περισσότερο, ο διάλογος αυτός είναι επιβεβλημένος στις μέρες μας και για πρώτη φορά μετά από χρόνια εντός της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας αναπτύσσεται μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που αμφισβητεί  τη συνέχιση των πολιτικών λιτότητας. Κάτι τέτοιο σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να «μετακομίσει» στην σοσιαλδημοκρατική οικογένεια, ο οποίος πάντοτε ομιλεί εξ’ ονόματος και από το έδαφος της Αριστεράς. Η διαμόρφωση λοιπόν ενός νέου πλειοψηφικού μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων εντός της Ευρώπης μπορεί να υπάρξει μόνο σε μια σαφή αντί νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση ενάντια στις πολιτικές λιτότητας.

Την επομένη του συνεδρίου ξεκινά η διαπραγμάτευση για τα εργασιακά. Βασική θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο βασικός μισθός στα 700 ευρώ και οι συλλογικές συμβάσεις. Πόσο μπορεί να υποχωρήσει σε ένα τόσο κομβικό θέμα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε την θέση της διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού στο ύψος των 751  ευρώ πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, δεν το επανέλαβε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους μιας και μετά την υπογραφή της τελευταίας συμφωνίας κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό παρόλο που είναι απολύτως αναγκαίο να γίνει. Αναφορικά με το θέμα των συλλογικών συμβάσεων, θα είναι από αυτά που θα συζητηθούν στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης. Δεν υπάρχουν περιθώρια υποχώρησης στο θέμα των συμβάσεων παρά μόνον ουσιαστικής βελτίωσης του θεσμικού πλαισίου που τις διέπει.

Ποια πρέπει να είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις αποκρατικοποιήσεις, ειδικότερα όσον αφορά νερό και ενέργεια;

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός μιλώντας προ ολίγων μηνών στο πλαίσιο της προτεινόμενης συνταγματικής αναθεώρησης μίλησε για την ανάγκη συνταγματικής κατοχύρωσης στο δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια αγαθά του νερού και της ενέργειας. Τόσο η ΔΕΗ όσο και η ΕΥΔΑΠ – ΕΥΑΘ πρέπει να παραμένουν υπό δημόσιο έλεγχο. Η κυβέρνηση είχε και έχει μια σαφή εντολή από τις εκλογές του προηγούμενου Σεπτεμβρίου γύρω από το ποιες ιδιωτικοποιήσεις είχε δεσμευτεί να φέρει εις πέρας και οι περισσότερες από αυτές είχαν ήδη δρομολογηθεί. Ήταν η περίπτωση του Ελληνικού που ολοκληρώθηκε, τα 14 αεροδρόμια, το λιμάνι του Πειραιά, ο ΔΕΣΦΑ και μια σειρά άλλες. Από κει και ύστερα, θεωρώ λάθος να υιοθετήσουμε τελικά το παλιό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Κάτι τέτοιο, θα έλεγα ότι, δεν έχουμε την εντολή να το κάνουμε, δεν έχουμε την εντολή να κινηθούμε σε έναν τέτοιο δρόμο, και πολλές δε από αυτές τις παλιές προτάσεις για ιδιωτικοποίηση σήμερα έχουνε ξεπεραστεί από τα ίδια τα πράγματα και δεν εξυπηρετούν σε τίποτα απολύτως.

Πρέπει να υπάρχουν τάσεις και πώς διασφαλίζεται ότι δε θα λειτουργούν ως κόμματα μέσα στο κόμμα; Επίσης, θεωρείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κλειστό κόμμα;

Εκείνο που έχει ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να αποκατασταθεί ο πολιτικός ρόλος του κόμματος, το ειδικό πολιτικό του βάρος. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ξαναδούμε τον τρόπο που συγκροτούνται οι τάσεις, αλλά πάντοτε αυτή η συζήτηση, ξέρετε, δεν είναι κάτι διαφορετικό από τη συνολική λειτουργία του κόμματος. Όταν οι αποφάσεις θα παίρνονται μέσα στις συλλογικές διαδικασίες του κόμματος τότε οι τάσεις δεν θα τις υποκαθιστούν και θα μπορούν να συμβάλουν σε αυτό που ονομάζουμε εσωτερική δημοκρατία. Μιλάμε, λοιπόν, για ένα μαζικό, δημοκρατικό κόμμα, με διακριτό ρόλο απέναντι στην κυβέρνηση, με το δικό του ειδικό βάρος στη διαμόρφωση των πραγμάτων.

Πηγή: https://left.gr/