Facebooktwitter

Οι ευρωβουλευτές ενέκριναν σήμερα, κατά την τρέχουσα Σύνοδο της Ολομέλειας στο Στρασβούργο, σχέδιο για τη βελτίωση της ποιότητας και της πρόσβασης στο πόσιμο νερό, λύση πιο οικονομική και φιλική για το περιβάλλον -σε σύγκριση με το εμφιαλωμένο- και στόχο την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στο νερό βρύσης, υιοθετώντας έκθεση του Γάλλου εισηγητή Μ. Νταντίν.

Το ΕΚ θα ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με το Συμβούλιο των Υπουργών μόλις αυτοί συμφωνήσουν στη θέση τους.

Ο νέος νόμος προβλέπεται να περιορίζει τα ανώτατα όρια συγκεκριμένων ρύπων για το πόσιμο νερό, όπως ο μόλυβδος (πρόκειται να μειωθεί στο μισό) και βλαβερά βακτήρια, ενώ περιορίζει τα ανώτατα όρια για ορισμένα ενδοκρινικά στοιχεία που προκαλούν διαταραχές. Παράλληλα, καθιερώνει την παρακολούθηση των επιπέδων μικροπλαστικών, η αύξηση των οποίων προκαλεί ανησυχία.

Με αυτό τον τρόπο, προβλέπεται εκτός από τη βελτίωση της ποιότητας του πόσιμου νερού της βρύσης, η μείωση των πλαστικών αποβλήτων, καθώς, όπως δήλωσε ο εισηγητής «ο τρόπος που χρησιμοποιούμε το νερό καθορίζει το μέλλον της ανθρωπότητας. Είναι κατανοητό ότι όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό καλής ποιότητας και θα πρέπει να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να το κάνουμε όσο το δυνατόν πιο προσιτό για όλους».

Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λάβουν μέτρα προκειμένου να υπάρχει καθολική πρόσβαση σε καθαρό νερό εντός της ΕΕ και να βελτιωθεί η πρόσβαση σε πόσιμο νερό σε πόλεις και δημόσιους χώρους, δημιουργώντας χώρους δωρεάν παροχής νερού, όπου αυτό είναι τεχνικά εφικτό και κατ’ αναλογία. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνουν την παροχή νερού βρύσης σε εστιατόρια, κυλικεία και υπηρεσίες τροφοδοσίας, δωρεάν ή σε χαμηλή τιμή.

Επιπλέον, τα κράτη μέλη πρέπει να επικεντρωθούν στις ανάγκες των πιο ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας όσον αφορά την πρόσβαση στο νερό. Θα πρέπει να εντοπίζουν εκείνους που δεν έχουν πρόσβαση στο νερό ή που έχουν περιορισμένη πρόσβαση, συμπεριλαμβανομένων των ευάλωτων και περιθωριοποιημένων ομάδων. Θα πρέπει επίσης να αξιολογήσουν τρόπους βελτίωσης αυτής της πρόσβασης, ενημερώνοντας σαφώς για τα διαθέσιμα μέσα σύνδεσης με το δίκτυο διανομής ή εναλλακτικά μέσα πρόσβασης στο νερό.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μείωση της κατανάλωσης εμφιαλωμένου νερού αναλογεί σε μείωση 600 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως των δαπανών στα ευρωπαϊκά νοικοκυριά. Εάν η εμπιστοσύνη στο νερό της βρύσης αποκατασταθεί, οι πολίτες μπορούν με αυτόν τον τρόπο να συμβάλουν αυτομάτως στη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των απορριμμάτων θαλάσσης, δεδομένου ότι δεν θα αγοράζουν εμφιαλωμένο νερό σε πλαστικά μπουκάλια.

Υπογραμμίζεται ότι τα πλαστικά μπουκάλια είναι από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα πλαστικά αντικείμενα που βρίσκονται στις ευρωπαϊκές παραλίες. Με την επικαιροποίηση της οδηγίας για το πόσιμο νερό, η Επιτροπή κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την υλοποίηση της στρατηγικής της ΕΕ για τα πλαστικά που παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2018.

Το ΕΚ δραστηριοποιείται για τη μείωση των πλαστικών μίας χρήσης

Με στόχο να σταματήσει η ρύπανση των θαλασσών και των ακτών, η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωκοινοβουλίου ενέκρινε νέους κανόνες για την αντιμετώπιση των πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης οι οποίοι συζητήθηκαν και θα τεθούν σε ψήφισμα κατά την τρέχουσα Σύνοδο της Ολομέλειας στο Στρασβούργο, αύριο.

Όπως σημειώνει η επιτροπή του ΕΚ, τα πλαστικά προϊόντα μιας χρήσης, μαζί με τα απόβλητα που προέρχονται από την αλιεία, αντιπροσωπεύουν το 70% της θαλάσσιας ρύπανσης. Κάθε χρόνο, μεταξύ 4.8 και 12.7 εκατομμυρίων τόνων πλαστικού καταλήγουν στους ωκεανούς. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ιδρύματος «Ellen Macarthur», οι ωκεανοί θα μπορούσαν να περιέχουν περισσότερο πλαστικό από τα ψάρια μέχρι το 2050.

Τα πλαστικά απόβλητα στον ωκεανό επηρεάζουν τη θαλάσσια ζωή. Τα ζώα κολλάνε στα μεγαλύτερα σκουπίδια και μπερδεύουν τα μικρά κομμάτια του πλαστικού με τα τρόφιμα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν την τοξικότητα τους και να τους κοστίσει τη ζωή. Οι άνθρωποι καταναλώνουν αυτό το πλαστικό που βρίσκεται στην τροφική αλυσίδα. Επιπλέον, τα θαλάσσια απορρίμματα προκαλούν οικονομικές απώλειες στις περιοχές που εξαρτώνται από τη θάλασσα και την παραγωγή γενικά: μόνο το 5% της αξίας των πλαστικών δοχείων παραμένει στην οικονομία. Τα υπόλοιπα καταλήγουν στα σκουπίδια, γεγονός που επιβεβαιώνει την ανάγκη για μια κυκλική προσέγγιση.

Ο ευκολότερος τρόπος για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι με την απομάκρυνση των πλαστικών από τον ωκεανό. Στις προτάσεις της, η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζητεί την απαγόρευση των πλαστικών μιας χρήσης, για τις οποίες υπάρχουν άλλες εναλλακτικές λύσεις.

Σε αυτή τη λίστα βρίσκουμε εννέα προϊόντα: μαχαιροπίρουνα και πλάκες, βαμβακερά επιχρίσματα, καλαμάκια, καρφιά και μπαλόνια.

Μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος πρόσθεσαν στον κατάλογο των απαγορευμένων προϊόντων τις πλαστικές σακούλες και άλλες πλαστικές συσκευασίες.

Εξάλλου, το Βελγικό Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα προτείνει επίσης να μειωθεί η κατανάλωση πλαστικών δοχείων και δοχείων για φαγητό και ποτά, να υποχρεωθούν οι εταιρείες συσκευασίας να αναλάβουν τα έξοδα παραλαβής και καθαρισμού της ρύπανσης.

Όσον αφορά τα αλιευτικά εργαλεία, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 27% της θαλάσσιας ρύπανσης, η έκθεση της επιτροπής ζητά από τους παραγωγούς να καλύψουν τα έξοδα διαχείρισης αυτών των αποβλήτων, τα οποία πρέπει να επιστραφούν στην ξηρά προκειμένου να συλλεχθούν και να υποστούν επεξεργασία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ