Facebooktwitter

«Οι δηλώσεις της ΝΔ και άρνηση της για συναινετική επιλογή αποτελούν καθαρή εργαλειοποίηση της διαδικασίας για μικροκομματικούς λόγους. Το ποιος πολιτικοποιεί την Δικαιοσύνη είναι σαφές»

Ο Κώστας Δουζίνας είναι βουλευτής Α’ Πειραιά, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων έκανε την ακόλουθη ανάρτηση:

Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το θέμα που προέκυψε με την εκλογή των διαδόχων του προέδρου και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Τολμώ να πω ότι, ως πολιτικός μπορώ να καταλάβω τον πολιτικό Βαγγέλη Βενιζέλο όταν χρησιμοποιεί σαθρά νομικά επιχειρήματα αλλά και την ιδιότητα του καθηγητή του Δικαίου στην προσπάθειά του να γίνει κεντρικός πόλος στον αγώνα για την στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζω ότι είναι και αναμενόμενο.

Ως καθηγητής του Δικαίου ωστόσο δυσκολεύομαι να καταλάβω τις διάφορες δηλώσεις μελών του νομικού κόσμου, συνταγματολόγων κυρίως, περί «υπηρεσιακής κυβέρνησης» και έλλειψης νομιμοποίησης της τελευταίας στη λήψη τέτοιων αποφάσεων. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν συστηματικά επικρίνει στο παρελθόν πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης στο νομικό πεδίο γιατί δήθεν παραβίαζαν την νομιμότητα. Τώρα άλλαξαν: παρ’ ότι καθ’ όλα νόμιμες οι διαδικασίες, δεν έχουν πολιτική “νομιμοποίηση”,

Και ομολογώ ότι με ανησυχεί πολύ όταν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι εγκαταλείπουν την ακαδημαϊκή πειθαρχεία για να υπηρετήσουν τις πολιτικές τους απόψεις. Και μάλιστα χωρίς καμία ένδειξη κάποιας υπόρρητης αμηχανίας.

Ή για να το πω αλλιώς το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουν πολιτικές απόψεις. Όπως δήλωσε ο καθηγητής κ. Κοντιάδης κριτικάροντας τον κ. Παπαγγελόπουλο: «Οι συνταγματολόγοι όπως και κάθε πολίτης αυτής της χώρας μπορεί να εκφράζει όποια άποψη θέλει. Ζούμε σε μία φιλελεύθερη χώρα, έχουμε κάποια στοιχειώδη δικαιώματα, ελευθερία της έκφρασης». Συμφωνώ απολύτως. Ακόμη και εμείς οι συνταγματολόγοι έχουμε το δικαίωμα της πολιτικής έκφρασης. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν μια άποψη παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ αλλά δυστυχώς και από τους ίδιους τους συνταγματολόγους ως η «μόνη σωστή άποψη» την οποία ξέρουμε εμείς ως ειδικοί.

Και για να καταθέσω και την άποψη μου ως πολιτικός, ως καθηγητής του Δικαίου, αλλά και ως μέλος της διάσκεψης Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων, που συμμετείχα στις πολλαπλές συνεδριάσεις για την πλήρωση των εν λόγω θέσεων. Κανένα κόμμα δεν είχε αντιρρήσεις επί της διαδικασίας και σε όλες της ψηφοφορίες των μελών υπήρξε διακομματική συμφωνία για τις ικανότητες των υποψηφίων. Σε ό,τι είχε να κάνει με σχέσεις δικαίου και πολιτικής – μια υπόθεση διόλου εύκολη – η Κυβέρνηση πάντοτε υπηρετούσε αυτό που επιτάσσει το Σύνταγμα και οι αρχές του κοινοβουλευτισμού. Αυτό έκανε και σε αυτή την περίπτωση. Η επιλογή προέδρου και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ήταν απολύτως σύμφωνη με το Σύνταγμα μας, άρα συνταγματικά ορθή, αλλά και νομικά αναγκαία.

Επομένως, οι δηλώσεις της ΝΔ και άρνηση της για συναινετική επιλογή αποτελούν καθαρή εργαλειοποίηση της διαδικασίας για μικροκομματικούς λόγους. Το ποιος πολιτικοποιεί την Δικαιοσύνη είναι σαφές.

Και το ίδιο απ’ ότι φαίνεται ισχύει και για τον πανεπιστημιακό χώρο. Ίσως πάντως να πρέπει να σκεφτούμε εμείς οι νομικοί ότι να πολιτευόμαστε εκκινώντας από ένα σκληρό θετικισμό δεν είναι το καλύτερο μάθημα που μπορούμε να δώσουμε στους φοιτητές μας.

ΥΓ. Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στον ΚΙΝΑΛ εύχομαι στον Βαγγέλη Βενιζέλο να γυρίσει στο Πανεπιστήμιο και να ολοκληρώσει την ακαδημαική του καριέρα πιο πετυχημένα από την πολιτική.