Facebooktwitter

«Θα πρέπει κι εγώ σίγουρα θα το κάνω και μέσα στη Βουλή να τεθεί το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων μετά το επίσημο “Όχι” της Γερμανίας, με το πιο δυνατό τρόπο και προς την εκτελεστική εξουσία, δηλαδή στην παρούσα κυβέρνηση, όπως και τέθηκε προς την προηγούμενη κυβέρνηση»

Απόλυτο ηθικό και ιστορικό χρέος έχουν όλες οι ελληνικές Κυβερνήσεις να συνεχίσουν τη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων παρά το επίσημο «Όχι» της Γερμανικής πλευράς.

Αυτό τόνισε ο τέως Πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής Α Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκος Βούτσης, σε συνέντευξη που έδωσε την Τρίτη 22/10/2019, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του KONTRA και τον δημοσιογράφο Γιώργο Μελιγγώνη.

Συγκεκριμένα ο Νίκος Βούτσης απαντώντας σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το αν μετά τη γερμανική άρνηση πέφτουν «τίτλοι τέλους» στη συγκεκριμένη συζήτηση επεσήμανε:

«Θα πρέπει κι εγώ σίγουρα θα το κάνω και μέσα στη Βουλή να τεθεί το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων μετά το επίσημο «Όχι» της Γερμανίας, με το πιο δυνατό τρόπο και προς την εκτελεστική εξουσία, δηλαδή στην παρούσα κυβέρνηση, όπως και τέθηκε προς την προηγούμενη κυβέρνηση.

Η ελληνική Βουλή έχει προικίσει, έχει προικοδοτήσει, έχει καθοδηγήσει και έχει δώσει και εντολή θα έλεγα στις ελληνικές κυβερνήσεις με τη συγκεκριμένη διαδικασία της έγκρισης του πορίσματος για να διεκδικήσουν σε διακρατικό, διακοινοβουλευτικό και νομικό επίπεδο το σύνολο των επανορθώσεων.

Άρα είναι σαφές πως αν από την πλευρά της Γερμανίας αυτή είναι μία τελική απάντηση η οποία να ξέρετε άργησε και για δυο λόγους και έχει τη σημασία του, γιατί είναι όπλα δικά μας σε σχέση με τις παραπέρα προσπάθειες και κινήσεις που πρέπει να γίνουν στα άλλα επίπεδα που σας είπα, καθυστέρησε πρώτον διότι η ίδια η νομική υπηρεσία της Γερμανικής Βουλής από το καλοκαίρι κιόλας είχε δει με πολύ διαφορετικό μάτι από την μέχρι τότε αυτό το θέμα ως προς τα δίκαια τα ελληνικά τα οποία είναι πασίδηλα διότι αφορούν ακόμα και στο αναγκαστικό δάνειο στο οποίο έχουν πληρωθεί οι δύο δόσεις, έχει αναγνωριστεί και έχουμε πληρωθεί, άρα λοιπόν υπήρχε μία ένσταση εσωτερική μέσα στην ίδια τη Βουλή τη γερμανική.

Το δεύτερο είναι ότι μετά την Πολωνία η οποία θέλησε από την πλευρά της να μείνει στη χορεία των κρατών γι’ αυτές τις διεκδικήσεις τους, γιατί είναι μία μεγάλη χώρα και με πολύ μεγάλες καταστροφές που είχαν γίνει εκεί, η Γερμανία και αυτό βγαίνει και μέσα από όλο τον τύπο το γερμανικό αυτές τις μέρες, φοβήθηκε. Φοβάται το εύλογο η Γερμανία. Ότι θα υπάρξει ένα τσουνάμι διεκδικήσεων, αρχής γενομένης από την Ελλάδα που έχει τη μεγαλύτερη όμως τεκμηρίωση και από το νομικό συμβούλιο του κράτους και από το Γενικό Λογιστήριο και ότι αυτό θα συμπαρασύρει διεκδικήσεις και άλλων χωρών.

Έχουμε λοιπόν, απόλυτο ηθικό, ιστορικό χρέος, όλες οι κυβερνήσεις, η μία μετά την άλλη δίνοντας τη σκυτάλη και παίρνοντας την ευθύνη, πάντοτε στο πλαίσιο του συσχετισμού δυνάμεων στην Ευρώπη να αφήνουν το θέμα ανοιχτό. Σε καμία περίπτωση να μη θεωρήσει πως έληξε επειδή η άλλη πλευρά απάντησε όχι. Οφείλει η ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στις διεκδικήσεις, πλέον, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διακοινοβουλευτικό και νομικό».