Facebooktwitter

Την δόξα της Sportime φαίνεται να ζήλεψε η Αττικό Μετρό Α.Ε., η οποία από το πρωί της Δευτέρας άνοιξε της πόρτες των σταθμών για να ποτίσει την ζωή στην πρωτεύουσας με νεοσυντηρητικό δηλητήριο. Παρέμβαση στο μετρό πραγματοποίησε η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Τι απάντησε η εταιρεία.

Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστες μέρες από τον σάλο που προξένησε το πρωτοσέλιδο αθλητικής εφημερίδας, το οποίο φρόντισε να «ενημερώσει» το (ομολογουμένως ανδρικό κατά πλειονότητα) φίλαθλο κοινό για… τον «δημογραφικό κίνδυνο» που διατρέχει η χώρα, και κυρίως, να προωθήσει ως κεντρικό ζήτημα επί του θέματος ένα από τα βασικότερα δικαιώματα των γυναικών: το αν έχουν την κυριότητα των σωμάτων τους.

Μπορεί το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση να μην είναι κάτι καινούργιο για τον δημόσιο διάλογο, μάλιστα συμπεριλαμβάνεται στα θεμελιώδη δικαιώματα που αναγνωρίζει ο ΟΗΕ, ενώ αποτελεί νόμο και του ελληνικού κράτους, ωστόσο, η νεοσυντηρητική και εθνικιστική στροφή που παρατηρείται διεθνώς δεν θα μπορούσε να μην έχει βάλει στο στόχαστρο, άλλοτε ανοιχτά, άλλοτε κεκαλυμμένα, ακόμα και την κυριότητα των γυναικών επί των σωμάτων τους και τον οικογενειακό τους προγραμματισμό.

«Ξαφνικά τους πήρε ο πόνος για τα αγέννητα παιδιά»

«Αφορμή» των κατά τόπους κρουσμάτων αποτελεί το δημογραφικό ζήτημα και η γήρανση του πληθυσμού, τα οποία αποτελούν προνομιακό έδαφος για μια «ήπια» εισβολή του εθνικιστικού παροξυσμού της νέας Δεξιάς στο κοινωνικό σώμα, προκαλώντας και οξύνοντας συντηρητικά αντανακλαστικά.

Η συνθήκη αυτή, ακόμα και αν για την ώρα στη χώρα μας φαίνεται να μην υιοθετείται από το κυβερνητικό προσωπικό με καθαρό τρόπο, χωρίς να λείπουν φυσικά τα «ναι μεν αλλά», ουσιαστικά προτείνει μια κατάσταση εξαίρεσης με εν δυνάμει θύματα τις γυναίκες και κίνδυνο, όχι μόνο να επιστρέψει ο δημόσιος διάλογος δεκαετίες πίσω, αλλά και να δημιουργηθεί ένα νέος δημοσιονομικός κίνδυνος, όπως έχει αποδειχθεί ότι αναπτύσσεται ραγδαία όπου οι διαδικασίες αντισύλληψης, ελέγχου των γεννών και οικογενειακού προγραμματισμού καθίστανται παράνομες.

Τη μικρότερη σημασία φαίνεται να έχει το γεγονός ότι τα νούμερα των αμβλώσεων στην Ελλάδα «δεν βγαίνουν» έτσι ώστε, ακόμα και με τα γνωστά συντηρητικά άλματα σκέψης, να μπορεί να τεκμηριωθεί μια τέτοια θέση – στοιχείο που καθιστά το εν λόγω κίνημα ευθεία συνέπεια, και μάλιστα πολιτική, του διεθνούς νεοδεξιού «πανικού».

«Καμία συζήτηση»

Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστα χρόνια από τότε που η Ιρλανδία, θεωρούμενη καθυστερημένη ως προς το ζήτημα, καταργούσε μέσω δημοψηφίσματος ξεχασμένο άρθρο του Συντάγματος που έβαζε σε κίνδυνο χιλιάδες γυναίκες κάθε χρόνο.

Επίσης, δεν είναι λίγες οι χώρες, για παράδειγμα στην Λατινική Αμερική, που με αφορμή τον φεμινιστικό αντίλογο που συνεχίζει να ορθώνεται διεθνώς μετά το κίνημα #MeToo, βιώνουν κινήματα κατά συντηρητικών διατάξεων της νομικής ζωής, διεκδικώντας το αυτονόητο.

«Καμία συζήτηση για το δικαίωμα στην άμβλωση, τα σώματά μας μας ανήκουν», φωνάζουν από άκρη σε άκρη τα φεμινιστικά κινήματα, συλλογικότητες και οργανώσεις σε όλο τον κόσμο.

Το ήξερες ότι… «τα σώματά μας μας ανήκουν»; – Παρέμβαση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στο Μετρό του Μεταξουργείου

Όπως γράφει η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ για την παρέμβασή της στο Μετρό του Μεταξουργείου: «Την ώρα που οι γυναικοκτονίες γίνονται καθημερινότητα, οι καταγγελίες για βασανισμούς από την αστυνομία έχουν πληθύνει, επιλέγουν να χτυπήσουν το δικαίωμα στην άμβλωση. Εκκλησία, κυβέρνηση και ΚΙΝΑΛ έγιναν ένα ενάντια στα δικαιώματα μας. Κάτω τα χέρια σας από τα σώματα μας. Κάτω τα χέρια σας από την νεολαία!».

«Άλλη μια διαφήμιση» για την Αττικό Μετρό: «Δεν προκαλεί το δημόσιο αίσθημα» λέει εκπρόσωπος της εταιρείας

Σε μια… αφοπλιστική δήλωση της, η εταιρεία συγχέει θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα με… «απόψεις». «Ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με το περιεχόμενό της, κρίθηκε από το εμπορικό τμήμα ότι δεν προκαλεί το δημόσιο αίσθημα», απαντά η εταιρεία, η οποία μάλιστα δεν δίστασε να αναφέρει πως «αντίστοιχες αντιδράσεις και για το gay parade (σ.σ. εννοώντας το Athens Pride), αλλά η διαφήμιση δεν αποσύρθηκε».

Το τμήμα διαφημίσεων στην Αττικό Μετρό δεν ήταν διαθέσιμο για κάποιο άμεσο σχόλιο και στο τηλέφωνο απέφυγαν να μας δώσουν ακόμα και το όνομα της υπεύθυνης που, όπως μας είπαν, ήταν σε σύσκεψη. Μία ώρα αργότερα, κύκλοι της ΣΤΑΣΥ απαντούν στο LiFO.gr σχετικά με τη διαφήμιση.

Όπως λέει η εταιρεία σε απάντηση προς το Lifo.gr, το οποίο προσπάθησε να επικοινωνήσει με την εταιρεία: το κριτήριο για να απορριφθεί μια πρόταση για πληρωμένη διαφήμιση είναι το κατά πόσο προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και στην συγκεκριμένη καμπάνια «Άσε με να ζήσω», οι αρμόδιοι έκριναν πως δεν υπάρχει τίποτα το προκλητικό. «Η συγκεκριμένη αφίσα, ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με το περιεχόμενό της, κρίθηκε από το εμπορικό τμήμα ότι δεν προκαλεί το δημόσιο αίσθημα», δήλωσαν στο LiFO.gr.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η καμπάνια είναι πληρωμένη από τον Κοινωφελή Φιλανθρωπικό Σύλλογο «Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων» ενώ σε ερώτηση για το αν υπάρχει κάποια πιθανότητα να αποσυρθεί, η απάντηση ήταν πως κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν. Σε αυτό το σημείο οι κύκλοι της ΣΤΑΣΥ επέλεξαν αναφερθούν στο gay parade κατά τα λεγόμενά τους, σημειώνοντας πως όταν είχε διαφημιστεί στο μετρό «υπήρξαν αντιδράσεις από την άλλη πλευρά» αλλά οι διαφημίσεις δεν αποσύρθηκαν. «Το ίδιο συνέβη και για διαφημίσεις του κινήματος των Vegan» συνέχισε η ίδια πηγή, καταλήγοντας πως η «Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων» έχει δεχθεί και το βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (σ.σ το 1979).

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Sportime πριν μερικές εβδομάδες: