Facebooktwitter

Γράφει ο Γιώργος Μπαλάφας*

Είναι Απρίλιος, αλλά είναι σαν να έχουν περάσει χρόνια από την αρχή του 2020. Μέσα σε λιγότερο από 4 μήνες έχει αλλάξει ο κόσμος, η χώρα μας, οι ζωές μας, η καθημερινότητα, όλα… Οι πολίτες παγκοσμίως αντιμετωπίζουν μια αόρατη απειλή, μια πανδημία η οποία αλλάζει εκ βάθρων κανόνες ζωής, την ίδια την ζωή, συνήθειες, κεκτημένα.

Η οικονομία είναι σε τροχιά απροσδιόριστης ύφεσης, πολλοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν πως θα είναι μεγαλύτερη από την κρίση του 2008. Σε πολλές χώρες του κόσμου υπάρχει περιορισμός των μετακινήσεων των πολιτών, απαγόρευση μαζικών συγκεντρώσεων, οι αγορές έχουν κλείσει. Με αφορμή την πανδημία υπήρξαν ηγέτες (όπως ο Όρμπαν στην Ουγγαρία) που ανέθεσαν στον εαυτό τους όλες τις εξουσίες… Ορισμένοι θυμήθηκαν ότι έτσι ανέλαβε και ο Χίτλερ τις υπερεξουσίες του το 1933 στη Γερμανία!
Όλοι αναρωτιόμαστε τι κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση για αυτή την εξέλιξη; Δυστυχώς τίποτα απολύτως. Δυστυχώς και σε αυτή την κρίση η Ευρώπη δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.
Θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως η υγειονομική κρίση δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για να μετατραπεί σε κρίση δημοκρατίας. Δεν μπορούν ακροδεξιοί ηγέτες να κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα, αναστέλλοντας δημοκρατικά δικαιώματα και κατακτήσεις, διότι «οι ίδιοι θα αποφασίζουν καλύτερα και γρηγορότερα»…
Γίνεται μεγάλη κουβέντα για την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων στην επιτήρηση των μέτρων. Θα πρέπει να πάψει να υπάρχει κάθε τέτοια σκέψη. Οι ΕΔ μπορούν να βοηθήσουν με πολλούς τρόπους. Ενεργοποίηση των στρατιωτικών εργοστασίων για παραγωγή ειδών προστασίας, αιμοδοσία, ενεργοποίηση των στρατιωτικών νοσοκομείων (με ενίσχυση όχι όπως έχουν αφήσει τα δημόσια νοσοκομεία), με τη συνδρομή υγειονομικού προσωπικού. Όχι όμως με την παρουσία τους στους δρόμους.

Στη χώρα μας η πλειοψηφία των πολιτών τηρούν τις οδηγίες και ακολουθούν τις συστάσεις για τον περιορισμό των μετακινήσεων αναλαμβάνοντας την ατομική τους ευθύνη. Υπάρχει όμως και η ευθύνη του κράτους απέναντι στους πολίτες. Οφείλει να τους εξασφαλίσει τις απαραίτητες υγειονομικές υποδομές. Εδώ οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε τη μεγάλη σημασία του δημόσιου συστήματος υγείας και το πόσο σημαντική είναι η ενίσχυση του. Επιπλέον η κυβέρνηση οφείλει να στηρίξει τις επιχειρήσεις (ιδιαίτερα τις μικρομεσαίες) που θα χτυπηθούν από την οικονομική κρίση. Αντ´αυτού πάλι βλέπουμε να λειτουργεί μεροληπτικά υπέρ κλινικαρχών και καναλαρχών…
Το κράτος χρειάζεται να στηρίξει μηχανικούς, γιατρούς, δικηγόρους και γενικά ελεύθερους επαγγελματίες καθώς (ενώ ουσιαστικά υπάρχει στάση των εργασιών τους) τα έξοδα τους «τρέχουν» κανονικά. Η κυβέρνηση οφείλει να ελέγχει κάθε ευρώ που κατευθύνεται, όχι να ξοδεύει 11 εκ. ευρώ για «ενημερωτικά μηνύματα» όταν αυτά μπορούν να μεταδοθούν δωρεάν!
Η κυβέρνηση οφείλει να προστατεύει τα εργασιακά δικαιώματα και όχι να διευκολύνει την καταπάτηση τους. Έχει καθήκον να βάζει πλαφόν στα είδη προστασίας από την πανδημία και όχι να αφήνει τις τιμές ανεξέλεγκτες. Έχει χρέος να μην γίνει η υγειονομική κρίση μονοπάτι για τη φτωχοποίηση των πολιτών και την κατάρρευση της μεσαίας τάξης.
Η αντιπολίτευση που ασκεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και υπεύθυνη και συγκροτημένη. Χωρίς κραυγές, με στήριξη στα θετικά μέτρα, αλλά με τεκμηριωμένη και έντονη κριτική στα λάθη, τις παραλείψεις, τις εμμονές και τις προκαταλήψεις.
Οι πολίτες σήμερα, όσο και αν επιχειρείται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και την κυβέρνηση να εμφανιστούν ως «επιπόλαιοι» ή «ανυπάκουοι», με μεγάλη ωριμότητα αντιλαμβάνονται πως ελευθερία δε σημαίνει ανευθυνότητα απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, ακολουθούν τις οδηγίες και μένουν σπίτι. Δεν είναι δυνατόν όμως μια συντεταγμένη πολιτεία να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες της και να τις μεταθέτει στους πολίτες και μάλιστα με ύφος χωροφύλακα του 1970.
* Ο Γιώργος Μπαλάφας είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και περιφερειακός σύμβουλος Αττικής

Από το theindicator.org