Facebooktwitter

Ομιλία του Κώστα Ζαχαριάδη, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία στον Βόρειο Τομέα Αθηνών και Τομεάρχη εσωτερικών στη Βουλή των Ελλήνων κατα την διάρκεια της συζήτησης κι ψήφισης του Σ/Ν του Υπουργείου Επικρατείας “Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής”

Ολόκληρη η ομιλία 

Καλησπέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Είπε ο Υπουργός, ο κ. Γεραπετρίτης, στην τοποθέτησή του και ειρωνεύτηκε την Αντιπολίτευση ότι τον κατηγορούμε, λέει, ότι για όλα φταίει το επιτελικό κράτος.

Κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά είστε δεκαεννιά μήνες κυβέρνηση. Μπορείτε να μου θυμίσετε ένα περιστατικό που έχετε αναλάβει την ευθύνη για κάτι; Πάντα, παντού φταίει κάποιος άλλος, κάτι άλλο.

Δυστυχώς σε μία τόσο δύσκολη συγκυρία είστε μία ανεύθυνη, ευθυνόφοβη και λυπάμαι που το λέω δειλή Κυβέρνηση. Και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά. Κυβερνάτε μόνο με την επικοινωνία. Κυβερνάτε αντιπολιτευόμενοι την αντιπολίτευση. Πού νομίζετε ότι μπορεί να σας πάει αυτό; Ποια προβλήματα της χώρας νομίζετε ότι μπορούν να λυθούν με αυτήν τη στρατηγική;

Πραγματικά, παρακολουθώντας τον διάλογο και στο κοινοβούλιο και τον δημόσιο λόγο δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να ζητήσει την παραίτηση της κυρίας Μενδώνη. Αυτοδύναμη κυβέρνηση έχει. Άνετη πλειοψηφία έχει. Οι αγαπημένες του δημοσκοπήσεις δεν νομίζω να τα λένε και τόσο καλά για την κυρία Μενδώνη. Για την Υπουργό Πολιτισμού πλέον δεν μιλάνε θετικά ούτε οι πιο φανατικοί του κ. Μητσοτάκη.

Η στήριξη της Κυβέρνησης στο πρόσωπο της κ. Μενδώνη δια στόματος Πελώνη και η αναφορά σε επικοινωνιακό λάθος συνιστά μεγάλη πρόκληση διότι φαίνεται ακόμα και μετά από όλα αυτά που έχουν συμβεί ότι απολαμβάνει τη στήριξη του Πρωθυπουργού. Είναι συγκλονιστικό που δεν έχουν υπάρξει ακόμα παραιτήσεις και ανάληψη πολιτικής ευθύνης.

Το αργοπορημένο «μας εξαπάτησε» και «με εξαπάτησε», είναι, επίσης, πρόκληση, διότι μία εξαπατημένη Υπουργός, είναι μία αδύναμη και ευάλωτη Υπουργός, είναι μία Υπουργός η οποία δεν μπορεί να διοικήσει ούτε να συνομιλήσει με κανέναν. Πρέπει να φύγει και να εξηγηθεί πού αναφέρεται το «μας». Στους εξαπατημένους είναι και ο Πρωθυπουργός; Το παίρνει πάνω του ο κ. Μητσοτάκης; Δεν γίνεται αυτό το θέμα να αιωρείται.

Προφανώς και δεν είναι ευθύνη της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και καμιάς κυβέρνησης να ανακαλύπτει αν κάποιος είναι παιδεραστής. Το θέμα που προκύπτει, όμως, ξεκινά αφού υπήρξαν οι καταγγελίες. Διότι αφού υπήρξαν οι καταγγελίες, υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης, υπήρξε προσπάθεια επικοινωνιακού κουκουλώματος, υπήρξε θέμα επικοινωνιακού αντιπερισπασμού με αποκορύφωμα τη fake φωτογραφία Τσίπρα – Λιγνάδη.

Στις 13 Φλεβάρη ο Αλέξης Τσίπρας καλούσε τον κ. Μητσοτάκη να πάρει θέση για τις καταγγελίες. Η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου ήταν ότι πρόκειται -λέει- για χυδαιότητες. Ακόμα και όταν παραιτήθηκε ο Λιγνάδης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έκανε λόγο για προσωπικούς λόγους.

Ε, όλα αυτά, ανεξάρτητα από την όποια πολιτική αντιπαράθεση, δεν είναι σαφές ότι προκαλούν στην ελληνική κοινωνία ανατριχίλα και ντροπή; Δεν είναι απολύτως σαφές ότι χρειάζεται εδώ και τώρα κάθαρση και θεσμική θωράκιση; Δεν είναι απολύτως σαφές ότι πρέπει να σπάσει το απόστημα τώρα;

Μέσα σε αυτό το τοπίο, η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί με τη βία και τον αυταρχισμό να αλλάξει την επικοινωνιακή ατζέντα. Δυστυχώς, όσα είδαμε χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο είναι ενδεικτικά. Κατά τη γνώμη μου, το σχέδιο είναι σαφές. Προσπαθείτε να υπονομεύσετε τη δημοκρατική ομαλότητα με ανατροπή του μεταπολιτευτικού status quo. Αστυνομοκρατία και ένταση για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη.

Βλέποντας χθες τις εικόνες από την επέμβαση της Αστυνομίας στο Πανεπιστήμιο, αναρωτήθηκα από πού είναι αυτή η εικόνα με το φοιτητή που τον σέρνουν. Δεν είναι από την Τουρκία του Ερντογάν. Είναι από την Ελλάδα του Μητσοτάκη. Και όσο ταχύτερα φύγετε εσείς και οι πολιτικές σας, τόσο ταχύτερα θα αποκατασταθεί η ομαλότητα, διότι, πραγματικά, είστε κίνδυνος.

Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδιώκει με κάθε τρόπο τη δημιουργία ενός απόλυτα ελεγχόμενου κομματικού κράτους. Σε κάθε έκφανση της διοικητικής λειτουργίας επικρατεί η λογική των «δικών μας παιδιών». Και, βέβαια, όταν δεν μπορεί να ελέγξει κάτι, το καταργεί και το επανασυστήνει. Αυτό έπραξε και με την κατάργηση των ελεγκτικών σωμάτων της διοίκησης και τη δημιουργία της κατ’ επίφασιν ανεξάρτητης, αλλά στην πραγματικότητα απολύτως ελεγχόμενης από το Μαξίμου, Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, αυτό έκανε και με την καρατόμηση της ηγεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού και την εκ των υστέρων θέσπιση ασυμβίβαστων κατά παράβαση κάθε έννοιας διοικητικής δεοντολογίας.

Το ίδιο επιχειρεί να κάνει και με το παρόν σχέδιο νόμου μέσω της κατάργησης και επανασύστασης των δύο Επιτροπών, για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και της Βιοηθικής. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένας λόγος γι’ αυτό, πέραν του προφανούς: η απόπειρα αλλοίωσης των συσχετισμών και απόλυτου κομματικού ελέγχου του έργου των δύο Επιτροπών και, βέβαια, η θέσπιση κάποιων επιπλέον θέσεων ευθύνης, προκειμένου να βολευτούν κάποια ακόμη «γαλάζια» παιδιά.

Η Κυβέρνηση επιχειρεί τον πλήρη κομματικό έλεγχο δύο Επιτροπών που έχουν να επιδείξουν θετικό έργο, περιορίζοντας και την αντιπροσώπευση των κοινωνικών φορέων σε αυτές. Πλέον είναι καθαρό, οι μάσκες έπεσαν. Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί την επαναφορά του κομματικού κράτους, του σκληρότερου κομματικού κράτους του παρελθόντος.

Όσον αφορά τη σύσταση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας, προφανώς και υπάρχει ανάγκη για την ίδρυση μιας διοικητικής δομής που θα έχει την αρμοδιότητα του σχεδιασμού και του συντονισμού των σχετικών πολιτικών. Όμως, τα θέματα της αναπηρίας δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσω μιας επιτροπής χωρίς σταθερή διοικητική δομή, χωρίς μόνιμο προσωπικό, χωρίς εξασφαλισμένες υποδομές και διαθέσιμους πόρους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία υπερασπίζεται την ανάγκη δημιουργίας μιας μόνιμης διοικητικής δομής, που θα εξασφαλίζει τη συνέχεια, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των υφιστάμενων πολιτικών. Η σοβαρή λειτουργία, όμως, της Δημόσιας Διοίκησης και ιδίως σε τόσο κρίσιμους τομείς, απαιτεί μόνιμες δομές και όχι επιτροπές που θα αναπτύσσονται ή θα φθίνουν, ανάλογα με τις διαθέσεις της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας.

Και εδώ τα ερωτήματα -και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε- είναι απολύτως σαφή και συγκεκριμένα. Ποιες πολιτικές αναπτύξαμε μέσα στην πανδημία για τα άτομα με αναπηρία; Τι κάναμε με τους εμβολιασμούς για τα άτομα με αναπηρία; Ποιες πολιτικές και ποιες δράσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης θα αφορούν τα άτομα με αναπηρία;

Υπουργέ, παρακολουθήσατε τη δημόσια διαβούλευση; Είδατε τα σχόλια του Αναπηρικού Κινήματος, την κριτική που σας ασκεί; Διότι είναι απολύτως σαφές, ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη πιστεύει ότι για όλες τις παθογένειες και τις καθυστερήσεις έργων και πολιτικών, η λύση είναι η ίδρυση Αρχών, η επανίδρυση επιτροπών υπό τον έλεγχο του κ. Μητσοτάκη.

Σας ευχαριστώ.