Facebooktwitter

Το νέο σκληρό lockdown μετά από ένα ήδη πολύμηνο κι αυστηρό lockdown αποτελεί την πιο κραυγαλέα ομολογία αποτυχίας από την κυβέρνηση.

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ με τα μεγαλύτερα σε διάρκεια lockdown, χωρίς ωστόσο αυτό να μεταφράζεται σε βελτίωση της υγειονομικής εικόνας της χώρας. Η κυβερνητική προσπάθεια πλέον επικεντρώνεται στο να μας πείσει ότι «εμείς φταίμε» για το ότι δεν ελέγχθηκε η πανδημία. Το ότι το 86% των μολύνσεων με covid-19 συνέβη σε κλειστούς χώρους, δεν τους αφορά. Το ότι δεν φρόντισαν να ενισχύσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν. Ποτέ δεν αφήνουν την αλήθεια να χαλάσει ένα βολικό αφήγημα…

Ήδη ένα χρόνο τώρα σε καθεστώς πανδημίας και το κυβερνητικό επιτελείο δεν έχει καταφέρει να κάνει τα αυτονόητα. Να θωρακίσει δηλαδή το δημόσιο σύστημα Υγείας και να διαμορφώσει ένα πλάνο με αρχή, μέση και τέλος, που θα απαντά τόσο στις προκλήσεις της πανδημίας και της ασφάλειας των πολιτών, όσο και στη στήριξη της αγοράς και της οικονομίας.

Ο εμπορικός κόσμος της χώρας, οι εργαζόμενοι, οι επιχειρηματίες, οι παραγωγικές δυνάμεις έχουν φτάσει στα όριά τους. Οι περισσότεροι κλάδοι της οικονομίας, η εστίαση, ο τουρισμός, οι άνθρωποι του πολιτισμού βλέπουν μια ακόμη χρονιά σχεδόν χαμένη, με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν για την ευρωπαϊκή οικονομία να «σκοτεινιάζουν» κι άλλο τον ορίζοντα και την κυβέρνηση να μιλά συνεχώς για «στήριξη της οικονομίας», η οποία ωστόσο δεν αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των πολιτών.

Δεν θα περίμενε κανείς από την κυβέρνηση της ΝΔ να κάνει θαύματα, ωστόσο συγκρίνοντας την κατάσταση με άλλα ευρωπαϊκά κράτη είμαστε σε πολύ χειρότερη θέση σε όλους τους βασικούς οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες. Η ύφεση έχει χτυπήσει «κόκκινο». Η ανεργία αυξάνεται. Τα μέτρα στήριξης δεν αποδίδουν γιατί δεν είναι ούτε ισχυρά, ούτε πηγαίνουν στη σωστή κατεύθυνση. Η ελευθεροτυπία βρίσκεται καθημερινά στο στόχαστρο. Στην Παιδεία ο μόνος στόχος της πολιτικής ηγεσίας είναι η υποβάθμιση του δημόσιου χαρακτήρα της, επενδύσεις στην έρευνα δεν προχωρούν, ενώ στον τομέα της εργασίας διαμορφώνονται πρωτοφανείς συνθήκες εργασιακής εκμετάλλευσης.

Δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτά. Η διαχείριση της υπόθεσης Λιγνάδη από την κα Μενδώνη και τον κ. Μητσοτάκη ήταν αποκαλυπτική για το πως αντιλαμβάνεται αυτή η κυβέρνηση το ρόλο της. Καμία λογοδοσία προς την κοινωνία και το εκλογικό σώμα, καμία αίσθηση ευθύνης και καθήκοντος, καμία συγγνώμη για τους λάθος χειρισμούς. Μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για τα κρατικά αξιώματα που δεν συνάδει με τους δημοκρατικούς θεσμούς, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.

Αντίστοιχα αποτυχημένες πολιτικές και στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Λανθασμένοι χειρισμοί για πάνω από 1,5 χρόνο έχουν υποβαθμίσει το ρόλο της Ελλάδας από παράγοντα σταθερότητας σε απλό παρατηρητή των εξελίξεων. Με την κυβέρνηση εξ’αρχής να μην έχει πλάνο και στρατηγική η Τουρκία δημιουργεί και συντηρεί εντάσεις στο Αιγαίο και στην νοτιοανατολική πλευρά της Μεσογείου χωρίς καμία επίπτωση, η εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών έχει «κολλήσει» λόγω των αναταράξεων στο εσωτερικό της ΝΔ, ενώ ο ρόλος της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή αδυνατίζει και αποδυναμώνεται.

Η συνολική εικόνα της χώρας δεν είναι καθόλου καλή. Η διαχείριση και οι πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε όλα τα επίπεδα έχουν αποτύχει, με τον Πρωθυπουργό να συνεχίζει να «επενδύει» τα πάντα σε κούφια επικοινωνιακά αφηγήματα για να μην αντιμετωπίσει την σκληρή πραγματικότητα και τις ακόμη σκληρότερες μέρες που έρχονται. Η χώρα έχει ανάγκη μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων όλων των προοδευτικών, δημοκρατικών δυνάμεων του τόπου για την επόμενη ημέρα.

 

Πηγή: https://www.rosa.gr