Facebooktwitter

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε ερώτηση προς τον Υπουργό Εργασίας, Κωστή Χατζηδάκη, για την εργασία ανηλίκων στα ξενοδοχεία, τονίζοντας ότι η απόφαση αυτή λειτουργεί υπέρ των κοινωνικών ανισοτήτων, ενώ, όπως υποστηρίζει, η συνεργεία αυτή με τους ξενοδόχους γίνεται και για την κάλυψη υλικών αναγκών των πιο ευάλωτων αλλά και των δομών φροντίδας και φιλοξενίας.

Επιπλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζει πως τα ανήλικα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο και προσθέτει ότι η Κυβέρνηση ακολουθεί μοντέλο της Βασιλικής Πρόνοιας της Φρειδερίκης.

Συγκεκριμένα η ερώτηση αναφέρει:
«Μετά από δύο και πλέον χρόνια κυβέρνησης Μητσοτάκη, είναι ξεκάθαρο ότι η πολιτική της οξύνει τις ανισότητες, στη βάση της εκφρασμένης άποψης του Πρωθυπουργού ότι “δεν είμαστε όλοι ίδιοι ούτε ίσοι και ούτε πρόκειται να γίνουμε ποτέ”», ενώ προσθέτουν πως ήδη με ανακοίνωσή της, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό – Τουρισμό εκφράζει την έντονη αντίθεσή της στα σχέδια της κυβέρνησης, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Δεν θα αφήσουμε να γεμίσουν οι λάντζες των ξενοδοχείων με ανήλικα παιδιά».

Επιπλέον, η ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι από την ανακοίνωση του Υπουργείου εργασία προκύπτει η συνέργεια με τους Ξενοδόχους, στοχεύει και στην «κάλυψη υλικών αναγκών των πιο ευάλωτων αλλά και των δομών φροντίδας και φιλοξενίας».

 

«Τα ανήλικα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο, γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία υποστηρίζει ότι, η υποχρεωτική εκπαίδευση πρέπει να περιλαμβάνει και το λύκειο. Ταυτόχρονα, αδήριτη ανάγκη είναι η αναβάθμιση της τουριστικής εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης και η βελτίωση των θέσεων εργασίας.

Τότε τα παιδιά των ιδρυμάτων που στην τρίτη γυμνασίου δεν έβγαζαν 17 προωθούνταν στη σχολή της Πάρνηθας ή της Ρόδου για τουριστικά επαγγέλματα (καμαριέρες, γκρούμ κ.λπ.). Και βέβαια στο Γυμνάσιο πήγαιναν τα 10αρια ή και τα 9άρια, οι υπόλοιποι/ες για «τέχνη». Τα παιδιά των φτωχών οικογενειών της υπαίθρου οδηγούνταν από τον φόβο της πείνας στις πόλεις, όπου τα αγόρια μάθαιναν μια τέχνη και ζούσαν στο πατάρι του μαγαζιού και τα κορίτσια γίνονταν «ψυχοκόρες» και ζούσαν στο “δωμάτιο υπηρεσίας”. Φυσικά όφειλαν ευγνωμοσύνη στον “ευεργέτη τους”, που τα “περιμάζεψε”» υπογραμμίζουν και καταλήγουν θέτοντας στον Κ. Χατζηδάκη τα εξής ερωτήματος:

  • Σε τι συνίσταται ακριβώς η σχεδιαζόμενη συνεργασία μεταξύ του Υπουργείου σας και του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου σε θέματα κοινωνικής προστασίας; Έχει αποτυπωθεί το σχέδιο σε κάποιο κείμενο;
  • Έχουν ερωτηθεί και έχουν εκφράσει γνώμη επί των σχεδίων σας οι αρμόδιοι φορείς των δημόσιων δομών φροντίδας ανηλίκων, δηλαδή τα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφερειών;
  • Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει και κλειστές δομές φροντίδας Ιδιωτικού Δικαίου;
  • Θα στερήσετε από τα παιδιά των κλειστών δομών φροντίδας της χώρας τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν το Λύκειο;
  • Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους διασφαλίζεται ότι οι ανήλικοι των δομών φιλοξενίας, δεν θα γίνουν έρμαια εργοδοτικής αυθαιρεσίας και δεν θα αποτελέσουν τα «παιδιά για όλες τις δουλειές»;