Facebooktwitter

Κατεψυγμένη συνείδηση. Η Ελλάδα θρηνεί αχρείαστες απώλειες, γιατί πολύ απλά δεν έχει τα ποσοστά εμβολιασμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών

Είπε στο ενδέκατο διάγγελμα για την πανδημία: Επικοινωνώ και πάλι μαζί σας για να παρουσιάσω την πραγματική κατάσταση. Και παρουσίασε την πραγματική κατάσταση όχι εδώ κάτω, που θερίζουν η ανασφάλεια, ο φόβος, η αρρώστια και ο θάνατος. Αλλά εκεί πάνω, στο κεφάλι του, στη συνείδησή του, στο ημίφως της ηθικής του.  Όπου ανθίζουν:

Η δειλία. Καμιά ευθύνη για την αβάσταχτη ελαφρότητα με την οποία κήρυξε τρεις φορές το τέλος της πανδημίας. Η εμφάνιση της μετάλλαξης Δέλτα δυστυχώς επιβράδυνε τον επίλογο του κορωνοϊού σε όλο τον κόσμο. Μετά τα ηλιοβασιλέματα της Σαντορίνης, τώρα του φταίει ο επίλογος που βραδυπορεί. Σε όλο τον κόσμο!  Άρα μπορούμε να πεθαίνουμε εντός διεθνών προδιαγραφών.

Το ψέμα. Πρόκειται, λοιπόν, πράγματι για πανδημία ανεμβολίαστων. Επιστήμονες, γιατροί και κοινή λογική συνομολογούν φυσικά ότι πρόκειται για πανδημία. Πρώτο συνθετικό παν. Για τους πάντες. Απειλεί και αφορά εμβολιασμένους και μη. Το ανάθεμα στους ανεμβολίαστους μπορεί να είναι ελιξίριο ευζωίας για τον ίδιο, αλλά βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων μας. Ε, και;

Κατεψυγμένη συνείδηση. Η Ελλάδα θρηνεί αχρείαστες απώλειες, γιατί πολύ απλά δεν έχει τα ποσοστά εμβολιασμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Αχρείαστες απώλειες. Δεν φταίει ο συνωστισμός στα ΜΜΜ, το πάστωμα στα σχολεία, τα hotspots των ναών, τα μπρος – πίσω, το χαμόγελο του Πλεύρη, η αφασία του ίδιου. Φταίνε τα ποσοστά εμβολιασμού. Πολύ απλά μάλιστα. Και ποιος τα χρεώνεται;  Όσοι πεθαίνουν ή ασθενούν, δεν το καταλάβατε; Αυτό σημαίνει αχρείαστες απώλειες.

Ακραίος ναρκισσισμός. Κι αυτό παρά την άρτια εκστρατεία που οργάνωσα. Η άρτια εκστρατεία έχει, όπως καταλάβατε, πατέρα. Που κομπορρημονεί γι’ αυτή. Η αποτυχία της παραμένει ορφανή. Τι να σχολιάσει κανείς εδώ με όρους κριτικής, πολεμικής, πολιτικής; Εδώ χρειάζεται ψυχολόγος ειδικός στην αντιμετώπιση του νάρκισσου, που τσαλαπατάει κόσμο με το μεγαλείο του.

Φαρισαίος. Κάνω έκκληση να σταματήσουν ορισμένοι να προσπαθούν να αποκομίσουν πρόσκαιρα οφέλη κομματικοποιώντας το ανθρώπινο δράμα. Το λέει εκείνος που έχει βγάλει το ανθρώπινο δράμα στις εκπτώσεις. Εκείνος που έχει κάνει το ανθρώπινο δράμα ευκαιρία. Εκείνος που με κάθε του διάγγελμα πλάθει με το ανθρώπινο δράμα τούβλα για το καθεστώς του.

Και εξοργιστικός. Τόσο που σε σπρώχνει σε ακραίες και ελάχιστα πολιτικές γλωσσικές παρεκτροπές. Περισσότερο από μία λάθος άποψη με πληγώνει μία λάθος απώλεια. Πού τα λέει και σε ποιους τα λέει αυτά;  Έτσι πληγώνονται στα σαλόνια του; Με κορωνογλέντια, σαββατοκύριακα χαράς, ποδηλατάδες, και how to spend it; Με σκηνοθεσίες διαγγελμάτων και άσματα ασμάτων;

Αυτός είναι λοιπόν. Πολύ και ανεπανόρθωτα Μητσοτάκης. Το θέμα είναι ποιοι είμαστε εμείς. Και τι κάνουμε…