Facebooktwitter

Γράφει ο Κώστας Αργυρός 

Ακόμα και αν κάποιος θεωρούσε ένοχο τον Τζούλιαν Ασάνζ, ακόμα και αν δεν το συμπαθεί ιδιαίτερα, θα θεωρούσε ότι τα 7 χρόνια «εγκλεισμού» του στην πρεσβεία του Ισημερινού και τα σχεδόν τρία χρόνια κράτησής του σε φυλακή υψίστης ασφαλείας κοντά στο Λονδίνο, που κάποιοι έχουν αποκαλέσει «βρετανική εκδοχή του Γκουαντάναμο», θα ήταν ίσως μια υπεραρκετή τιμωρία για αυτά, που τον κατηγορούν οι ΗΠΑ. Για να μην αναφερθούμε στη δολοφονία χαρακτήρα και τις συκοφαντίες εναντίον του 50χρονου ιδρυτή των Wikileaks, μιας ιστοσελίδας, που όσο κι αν δεν αρέσει σε μερικούς έχει προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στη δημοκρατία, έχει προβεί σε αποκαλύψεις που δεν έχουν κάνει χιλιάδες σελίδες όλων των εφημερίδων του πλανήτη μαζί, όπως έχουν ομολογήσει κορυφαίοι δημοσιογράφοι.

Όμως, ο «θείος Σαμ» είναι αδηφάγος. Δεν τον ικανοποιεί καν η εικόνα ενός ανθρώπου διαλυμένου, που μοιάζει τριάντα χρόνια γηραιότερος μέσα σε αυτή τη δεκαετία, ο οποίος σύμφωνα με την φίλη του πέρασε πρόσφατα μίνι εγκεφαλικό και όπως προειδοποιούν οι συγγενείς του, με βάση τις εκτιμήσεις των γιατρών, είναι πολύ πιθανό να μην αντέξει βιολογικά την ατέλειωτη αυτή δοκιμασία.

Ο θείος Σαμ έχει όμως και χιούμορ. Αυτή τη φορά ντύθηκε Τζο Μπάιντεν και διοργάνωσε μια τηλεδιάσκεψη «Γιορτή για τη Δημοκρατία». Το ότι η λίστα των καλεσμένων ήταν λίγο παράδοξη δεν επιτρέπεται να το σχολιάσουμε. Δική τους γιορτή ήταν, όποιον ήθελαν μπορούσαν να καλέσουν. Έτυχε όμως η δεύτερη μέρα της γιορτής να συμπέσει με την «Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».

Το σαθρό άλλοθι των δικαστών

Ήταν η ίδια μέρα, που ένα βρετανικό δικαστήριο αποφάσισε σε δεύτερο βαθμό να εκδοθεί στις ΗΠΑ ο Ασάνζ. Τον περασμένο Ιανουάριο το σχετικό αίτημα των ΗΠΑ είχε απορριφθεί, επειδή το δικαστήριο εξέφραζε ενστάσεις για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, που θα αντιμετωπίσει ο «κατηγορούμενος» εκεί. Τώρα η αμερικανική πλευρά είχε υποτίθεται δώσει εγγυήσεις ότι ο «προς έκδοση» δεν θα μεταφερθεί στην τρομερή φυλακή «ADX Florence» στο Κολοράντο, όπου οι συνθήκες είναι απάνθρωπες και η επαφή με τον έξω κόσμο αδύνατη. Ο Βρετανός δικαστής βρήκε άλλοθι για να πιαστεί.

Ο Τζούλιαν Ασάνζ θα προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο. Έχει δικαίωμα να το κάνει εντός 14 ημερών και πριν η υπουργός Εσωτερικών Πρίτα Πατέλ υπογράψει την απόφαση για την έκδοσή του. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα της υπεράσπισής του είναι ότι η CIA είχε ουσιαστικά ως στόχο τον θάνατό του. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο δικηγόρος του Μαρκ Σάμμερς, «είναι η πρώτη φορά που ζητείται από την Βρετανία δικαστική συνδρομή για την έκδοση ατόμου, του οποίου κυβερνητικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είχαν ζητήσει τη δηλητηρίαση ή δολοφονία του». Σε κάθε περίπτωση στην Αμερική θα μπορούσε να καταδικαστεί σε φυλάκιση μέχρι και 175 ετών. Το χειρότερο όμως μετά από αυτή την εξέλιξη είναι ότι πιθανότατα θα τον κρατήσει για μερικούς ακόμα μήνες ή και χρόνια στη φυλακή, με πιθανώς μοιραίες συνέπειες.

Το «έγκλημά» του Ασάνζ ήταν ότι ξεσκέπασε μεταξύ άλλων τις αγριότητες των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, τα σοβαρά εγκλήματα πολέμου, για τα οποία κανείς στην «πατρίδα της δημοκρατίας» δεν έχει λογοδοτήσει μέχρι τώρα. Έχει αποδειχτεί ότι κατηγορίες που του αποδόθηκαν κατά καιρούς ήταν προϊόν ψευδών μαρτυριών, με χαρακτηριστική την περίπτωση του Ισλανδού Σίγκουρντουρ Ίνγκι Θόρνταρσον, που είχε αρχικά υποστηρίξει ότι είχε λάβει εντολή από τον Ασάνζ να χακάρει υπολογιστές μελών του κοινοβουλίου της πατρίδας του. Στόχος αυτής της ψευδούς μαρτυρίας ήταν να «χάσει» ο Ασάνζ την ιδιότητα του ερευνητή- δημοσιογράφου και να παρουσιαστεί ως ένας χάκερ, δηλαδή ηλεκτρονικός εγκληματίας.

Η ντροπιαστική αφωνία της ΕΕ

Δεν έλειψαν πάλι οι δηλώσεις οργής από οργανώσεις όπως η «Διεθνής Αμνηστία», η ένωση συγγραφέων «ΡΕΝ Club» και οι «Ρεπόρτερς χωρίς σύνορα» που κατηγορούν τη βρετανική δικαιοσύνη ότι με την τακτική της ουσιαστικά καταδικάζει τον ιδρυτή των wikileaks σε αργό θάνατο.

Εντύπωση ωστόσο προκάλεσε για μια ακόμα φορά η αφωνία της επίσημης Ευρώπης. Ούτε η εκπρόσωπος της Κομισιόν, ούτε φυσικά η πρόεδρος της βρήκαν να πουν κάτι για την εξέλιξη, τη στιγμή μάλιστα που στο ευρωκοινοβούλιο έχει υπάρξει σειρά πρωτοβουλιών για την προστασία και την στήριξη των whistleblowers.

Ακόμα πιο κραυγαλέα ήταν η υπεκφυγή της νέας υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας, Ανναλένα Μπέρμποκ, η οποία ρωτήθηκε σχετικά, την ώρα που βρισκόταν σε Παρίσι και Βρυξέλλες, στο πλαίσιο του παρθενικού της ταξιδιού στο εξωτερικό, για να απαντήσει ότι δεν μπορεί να πάρει θέση επειδή δε γνωρίζει το σκεπτικό της απόφασης. Η υποκρισία είναι πιο εύκολο να καλυφθεί όταν αερολογείς ως… πράσινη αντιπολίτευση.

Το ερώτημα είναι αν τελικά η ερευνητική δημοσιογραφία θα πρέπει να φοβάται πλέον τις διώξεις μέχρι σημείου αφανισμού, με τη συναίνεση όλων των «μεγάλων δυνάμεων». Το ευρωκοινοβούλιο τίμησε αυτή την εβδομάδα με το βραβείο Ζαχάρωφ τον πολιτικό της ρωσικής αντιπολίτευσης Αλεξέι Ναβάλνι. Πέρσι είχε απονείμει το ίδιο βραβείο στην αντιπολίτευση της Λευκορωσίας. Οι ηγέτες της ΕΕ απειλούν ή αποφασίζουν κάθε τόσο νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας με πρόσχημα παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ρητορεύουν φθηνά για περιστατικά κρατικής καταστολής σε απομακρυσμένες γωνιές του πλανήτη, αλλά χάνουν τη μιλιά τους σε μια τόσο κραυγαλέα περίπτωση παραβίασης πολιτικών ελευθεριών από δύο ΝΑΤΟικούς συμμάχους.

Όπως σημείωνε η συγγραφέας και σκηνοθέτις, Άντζελα Ρίχτερ, που γνώρισε τον Ασάνζ κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ενός θεατρικού της έργου «η επίθεση εναντίον του είναι επίθεση ενάντια στην ελευθερία μας, αλλά και στη σύγχρονη δημοσιογραφία». Ο Ασάνζ ήταν ο πρώτος, που συνειδητοποίησε ότι στην ψηφιακή μας εποχή οι «διαρροές» πληροφοριών μέσα από κενά των πληροφοριακών δικτύων θα μπορούσε να αποδειχτεί η αχίλλειος πτέρνα αυταρχικών και διεφθαρμένων κυβερνήσεων και ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Για αυτό και το σύστημα επιδιώκει όχι απλώς να τον φιμώσει, αλλά να τον εξοντώσει. Κυρίως για παραδειγματισμό όλων εμάς των υπολοίπων.