Facebooktwitter

Στα μέσα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και έχει καταστεί πλέον διακριτό ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την κρίση ως άλλοθι, για να παραδίδει τα πάντα σε μεροληπτικές αναδιανομές υπέρ των ολίγων, ισχυρών και ημέτερων.

Κοινωνία και παραγωγικές δυνάμεις αναζητούν διεξόδους για τον μετασχηματισμό των αναγκών τους σε πρόταση διακυβέρνησης και αυτό διαπερνά οριζόντια όλο το πολιτικό φάσμα. Ήδη οι κοινωνικές ανισότητες γεννούν όχι μόνο αντιδράσεις αλλά και το αίτημα για Προοδευτικη διεξοδο με εκλογές!

Γίνεται πλέον διακριτή η ανάγκη οι αποφάσεις να περάσουν από τα συστημικά κέντρα στην κοινωνία. Υπάρχει αντικειμενική βάση: Πάρα την επικοινωνιακή μονομέρεια, τα δημοσκοπικά ευρήματα δείχνουν να διευρύνεται το κοινωνικό σώμα που αναζητά ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. Με δίκαιη πρόσβαση για μετάβαση στην πράσινη ανάπτυξη και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Με άρση των γεωγραφικών ανισοτήτων! Και αυτό με τη σειρά του προϋποθέτει προγραμματικό πλαίσιο ικανό να στηρίζει την έξοδο από την πολύπλευρη κρίση με παραγωγική ανασυγκρότηση.

Ο παραγωγικός κόσμος της χώρας έχει ήδη καταστήσει διακριτό ότι διεκδικεί εφαρμογή πολιτικών που μεταξύ των άλλων πρέπει να στοχεύουν στην ενίσχυση της ποιότητας, τις υψηλές προδιαγραφές, τις συνέργειες, τη μεταποίηση, την καινοτομία, την εξαγωγιμοτητα ,  το συγκριτικό πλεονέκτημα της κάθε περιοχής κτλ. Χωρίς μείωση μισθών και εργασιακό και ασφαλιστικό μεσαίωνα. Χωρίς αποκλεισμούς πρόσβασης στα κοινωνικά αγαθά. Με τόνωση της προσφοράς και της ζήτησης.

Ακριβως γι’ αυτό τον λόγο αποτελεί τομή, όχι μόνο για τον προοδευτικό χώρο αλλά για τις όλες τις δυνάμεις , ότι οι προγραμματικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτικη Συμμαχία δεν αναφέρονται μόνο στη δίκαιη διανομή του παραγόμενου πλούτου αλλά και στο πώς θα διευρύνεται η παραγωγή πλούτου.

Αταλάντευτη η επιδίωξη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία σε κορμό της προοδευτικής παράταξης

Το εγχείρημα λοιπόν της διεύρυνσης δεν μπορεί να είναι στιγμιαίο αλλά διαρκές. Γιατί στην  οικονομική κρίση και τη κρίση αξιών που διαπερνά κοινωνία και πολιτικό σύστημα είναι επιβεβλημένος ο πολύπλευρος και αντιπροσωπευτικός διάλογος με την κοινωνία, για να καθίστανται οι αρχές, οι αξίες και οι θέσεις της νέας μεγάλης Αριστεράς, του Σοσιαλισμού, της Οικολογίας και του Προοδευτικού Χώρου κυρίαρχες!

Για να διαμορφώνονται μόνιμοι δίαυλοι επικοινωνίας με τα παραγωγικά στρώματα, ιδίως  τα μεσαία στρώματα, στα οποία η μνημονιακή περίοδος δημιούργησε ρήγματα. Αναφέρομαι στη συμπόρευση των δυνάμεων της εργασίας, της παραγωγής, των μεσαίων στρωμάτων, του πρωτογενούς τομέα, του πρεκαριατου (precariato), της επιστήμης, της τεχνολογίας,του πολιτισμού, της νεολαίας κτλ, δυνάμεις που έχουν λόγους να αγωνιστούν για την κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση.

Στις σύγχρονες κοινωνικές διεργασίες ο ρόλος του πολιτικού φορέα καθίσταται απαραίτητος

Το κόμμα γίνεται κοινωνικά αδιάφορο και μειοψηφικό όταν περιορίζει τον ρόλο του, με άλλοθι την «ιδεολογική καθαρότητα», σε έναν ιδιότυπο «εξουσιοδοτισμο» για εσωκομματικούς «ρόλους». Όταν η «ταυτότητα» του ως πολιτικού φορέα εξαντλεί τις δράσεις του μόνο στα όρια μόνο της «διαμαρτυρίας» και της αλληλεγγύης! Γιατί η «Αριστερά της διαμαρτυρίας» ενοχλεί μεν, πλην όμως δεν μπορεί να διεκδικήσει την πολιτική αλλαγή απέναντι στο σύστημα.

Και επειδή οι μεταλλάξεις της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας μαζί με τα κόμματα «αξιωματούχων-παραγόντων » ηττήθηκαν ως παρακολουθήματα της Δεξιάς, ο δρόμος που ανοίγει αναφέρεται σε μια σύγχρονη συνάντηση όλων των ρευμάτων της πληθυντικής Αριστεράς σε προγραμματική και πολιτική βάση για τα σύγχρονα προβλήματα που προκύπτουν από τις νέες αντιθέσεις.

Η προοπτική μιας νικηφόρας πορείας επιβάλει συντονισμό , με συμμετοχή των κοινωνικών δυνάμεων για τη νέα μεγάλη σύγχρονη κυβερνώσα Αριστερά κορμό της προοδευτικής παράταξης. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως τα απλά μέλη, οι Οργανώσεις και οι κοινωνικοί φορείς πρέπει να γίνουν γνώστες- συνδιαμορφωτές και πολλαπλασιαστές μιας ατζέντας δημοσίων εκδηλώσεων και εσωκομματικών συνεδριακών διαδικασιών με αιχμή τις εκλογές που θα αναδεικνύει το προγραμματικό σχέδιο, τις Θέσεις, τους πόρους και τα μέσα υλοποίησης.

Θα αφορά:
-τους αποδέκτες που έχουν λόγους να το στηρίξουν καθώς και
-την ανάπτυξη λειτουργικών οργανώσεων, ή την «πυρρήνωση» σε κάθε δημοτικό διαμέρισμα, χωριό, καποδιστριακό δήμο ή χώρο δουλειάς.

Επίκαιρη λοιπόν και αναγκαία η συμβολή όλων στους δυο στόχους, αυτούς δηλαδή που σηματοδότησαν οι συλλογικές αποφάσεις των κορυφαίων οργάνων και ο Πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας. Ο πρώτος σχετίζεται με την υπέρβαση των χαρακωμάτων και τη συμμετοχή στη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτικη Συμμαχια με πολιτική ενότητα σε κορμό της Προοδευτικής Παράταξης. Ο δεύτερος με τη συγκρότηση της σύγχρονης κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με προγραμματική ενότητα για τη διακυβέρνηση. Το αίτημα των εκλογών καθίσταται κοινωνική και παραγωγική ανάγκη για να τερματιστούν οι πολιτικές της ΝΔ που συρρικνώνουν την παραγωγική βάση, δημιουργούν γεωγραφικές και κοινωνικές ανισότητες και προσφέρουν δώρα στους λίγους τα προγράμματα ανάκαμψης.

Είναι η ώρα να της μεγάλης απάντησης στο δίλημμα: Με τις δυνάμεις που ψάχνουν σχήματα διακυβέρνησης για να συνεχιστούν οι ασκούμενες πολιτικές ή προοδευτική διακυβέρνηση για την αλλαγή του κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου!

* Χάρης Τσιόκας, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία