Απόψεις

Η παρακαταθήκη της κυβέρνησης Τσίπρα στον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό

Η κυβέρνηση Τσίπρα διεκδίκησε το πρόσθετο ποσό των 7,5 δισ. ευρώ με μεθοδικότητα και επιμονή, σε όλα τα ευρωπαϊκά fora. Πηγή: ΕφΣυν Το Σάββατο 1η Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός προτίμησε να παραμείνει στο Μέγαρο Μαξίμου και να ασχοληθεί με την κρίση στο ποδόσφαιρο αντί να συμμετάσχει, από κοινού με έντεκα ομολόγους του, στη σύνοδο της ομάδας των «Φίλων της Συνοχής» που είχε διοργανώσει ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα στην πόλη Μπέχα, εν όψει του σημερινού έκτακτου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τον επόμενο πολυετή ευρωπαϊκό προϋπολογισμό (ΠΔΠ) 2021-2027. Η Ελλάδα  εκπροσωπήθηκε από  τον

Ποιους αφορά το πλατύ προοδευτικό κάλεσμα;

Το αν το «πλατύ προοδευτικό κάλεσμα» απευθύνεται σε παράγοντες και κλακαδόρους ή στους ενεργούς προοδευτικούς πολίτες όλων των ηλικιών θα φανεί από τη μεθοδολογία που θα επιλεγεί για την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ας ακολουθήσουμε τη λογική των αριθμών και των γεγονότων. Το «πλατύ προοδευτικό κάλεσμα» δεν αναφέρεται στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Γιατί; Από τα περίπου 2 εκατομμύρια της εκλογικής βάσης του παλαιού ΠΑΣΟΚ, το 75% έχει έρθει στο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2012 και έχει επιβεβαιώσει την εμπιστοσύνη του σε αυτόν και το 2015 (δύο φορές) και το 2019. Το

Απολογισμός 2012-2019: Όλα τα σημεία – Οι επιτυχίες, τα λάθη, οι συγκρούσεις, τα διδάγματα

Πρόκειται για απολογισμό του κυβερνητικού έργου και όσων συνδέονται με αυτό, της δράσης του κόμματος, κυρίως από το ιδρυτικό συνέδριο (2013) μέχρι σήμερα, «απολογισμός από τη σκοπιά των όρων ηγεμονίας, δηλαδή της γενικότερης επιρροής των ιδεών και των θέσεων της Αριστεράς στην ελληνική κοινωνία». O απολογισμός συζητείται σήμερα και αύριο στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ. Ρεπορτάζ: Αυγή / Σπύρος Ραπανάκης Ως μια πυκνή διαδρομή, “που έχει χαρακτηριστικά τομής, τομής που υπερβαίνει τα στενά κομματικά πλαίσια, καθώς αφορά όχι μόνο το σύνολο της Αριστεράς, αλλά και ολόκληρη την πολιτική ζωή της χώρας”, περιγράφεται η πορεία

Η Έκθεση του ΟΗΕ για τις ανισότητες: μείωση της παγκόσμιας φτώχειας, αύξηση των ανισοτήτων

Γιώργος Σταθάκης Η ετήσια Έκθεση του ΟΗΕ το 2019 είναι αφιερωμένη στις ανισότητες. (Human Development Report. Inequalities in human development in the 21st century, UNDP, 2019). Καταγράφει την εξέλιξη και τη δυναμική των ανισοτήτων κατά τις τελευταίες δεκαετίες και προτείνει μέτρα για τη μείωση τους. Η ανάλυση εδράζεται στην διάκριση των ανισοτήτων του 20ου αιώνα, από αυτές του 21ου αιώνα. Τον 20ο αιώνα οι ανισότητες αφορούσαν πρωτίστως την ακραία φτώχεια, την αδυναμία κάλυψης των “βασικών αναγκών”. Στον 21ο αιώνα αφορούν περισσότερο τις “σχετικές” ανισότητες, αυτές που προκύπτουν από την άνιση

Ώρα να μιλήσει η κοινωνία

Επτά μήνες μετά τις εκλογές του 2019, ο κόσμος αρχίζει πια να βλέπει καθαρά τους άξονες του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας. Και αντιλαμβάνεται ότι δεν πρόκειται για το πρόγραμμα που ο Κ. Μητσοτάκης παρουσίασε προεκλογικά, αλλά για ένα άλλο πρόγραμμα, με ξεκάθαρες επιλογές εις βάρος των πολλών και προς όφελος των λίγων. Στα εργασιακά, η πολιτική στήριξης που υλοποιούσε η προηγούμενη κυβέρνηση για τον κόσμο της εργασίας έχει ανατραπεί ολοκληρωτικά. Ένα πλέγμα νόμων προωθήθηκε με ταχύρρυθμες διαδικασίες για να διευκολύνει τις απολύσεις, να άρει κάθε διασφάλιση για τους εργολαβικούς εργαζόμενους,

To κόμμα στη νέα εποχή

Νίκος Καρανίκας Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, δημιουργήθηκε ως μια κίνηση αποδόμησης των κυβερνήσεων νεοφιλελεύθερης πολιτικής και υπεράσπισης των δυνάμεων της εργασίας και του πολιτισμού · με στρατηγική τη σοσιαλιστική κοινωνία που ταιριάζει στις ιδιαιτερότητες της χώρας μας, παίρνοντας υπόψιν το ιστορικό παρελθόν του σοσιαλισμού, απ’ όπου πέρασε και άφησε το στίγμα του με τα θετικά και αρνητικά αποτελέσματά του. Η καταγωγή του ΣΥΡΙΖΑ είναι η διαλεκτική πορεία αφομοίωσης των δυνάμεων υπεράσπισης της εργατικής τάξης και των ευρύτερων ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που διεκδικούν να περάσουν από την πολιτική της διαμαρτυρίας στην πολιτική της κυβερνητικής, εντός της

Ο Μητσοτάκης, βρε!

Θανάσης Καρτερός Ο Αυγενάκης για τα ποδοσφαιρικά. Ο Κικίλιας για τα νοσοκομειακά – Πατερικά. Ο Βρούτσης για τα αντεργατικά. Η Μενδώνη για τα μετρό – αρχαιολογικά. Ο Θεοδωρικάκος για τα καλπονοθευτικά. Ο Χρυσοχοΐδης για τα γυμνικά. Πέντε έξι, να μην λέμε όλα τα ονόματα, για τα προσφυγικά. Κατονομάζονται, διακριτικά ή όχι, «διαρρέονται» κανονικά, καρφώνονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αναρτώνται σε φίλια ΜΜΕ, διασύρονται σε φίλια διαδικτυακά μέσα και το βουλώνουν εν ονόματι του αρχηγού και της σωτηρίας της καρέκλας τους. Αυτοί φταίνε! Ενώ ο αρχηγός, ως

Είστε σίγουρα κυβέρνηση;

Δεν είναι μόνο η αξιοθρήνητη στάση της κυβέρνησης, που προσπαθεί να αλλάξει τον νόμο για να ικανοποιήσει και τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ. Δεν είναι η απόδραση του Λ. Αυγενάκη από τη Βουλή. Δεν είναι η εντυπωσιακή επιχειρηματολογία της Λ. Μενδώνη ότι η αλλαγή νόμου επιβάλλεται «για να μην διχαστεί η Ελλάδα». Το χειρότερο από όλα είναι η εικόνα που παρουσιάζει αυτή τη στιγμή η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Με «βόρειους» και «λιμανίσιους» να τρώγονται για το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα. Η κατάσταση αυτή δείχνει τον βαθμό

Το Άουσβιτς και η μνήμη

Πάντα να θυμόμαστε ότι το Άουσβιτς συμβολίζει το έσχατο σημείο της ανθρώπινης θηριωδίας. Όχι γιατί δεν έχουν υπάρξει άλλες θηριωδίες στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Αλλά γιατί οι ναζί επιστράτευσαν την τεχνολογία και έφτιαξαν βιομηχανίες εξόντωσης ανθρώπων. Έστησαν κλίβανους, δίκτυα σωληνώσεων, υπολόγισαν διατομές και αντλίες, για να φτάσει η εξόντωση ανθρώπων σε υψηλά στάνταρντς παραγωγικότητας. Μισή ωρίτσα μετά την εξόντωση μιας ομάδας, οι φούρνοι ήταν έτοιμοι να υποδεχτούν την επόμενη. Αυτός είναι ο λόγος που το Άουσβιτς δεν συγκρίνεται με τίποτα. Δεν έχει σημασία αν ο αριθμός των θυμάτων

Πέντε χρόνια

Το κύριο άρθρο της Αυγής Τέτοιες μέρες, πριν από πέντε χρόνια, στις 25.1.2015, ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο στην πολιτική ζωή του τόπου. Με τη στήριξη μιας κοινωνίας απελπισμένης και εξοργισμένης από την ανυπολόγιστη καταστροφή δύο Μνημονίων και έχοντας διανύσει μια εντυπωσιακή πορεία, από το 4,6% στο 17% και από εκεί στο 36,34%, κέρδιζε τις εκλογές και σχημάτιζε την πρώτη κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ήταν μια δύσκολη διαδρομή. Είχε ενθουσιασμό, πείσμα, σκληρή μάχη, απογοήτευση. Ύστερα ήρθε μια νέα εκλογική νίκη και ένα εντελώς νέο τοπίο. Δεσμευμένος στην υλοποίηση ενός προγράμματος που δεν