Απόψεις

Οι δύο δρόμοι της σοσιαλδημοκρατίας και ο ΣΥΡΙΖΑ

Μάκης Κοψίδης Ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Ένα ιστορικό ρεύμα που σημάδεψε με τις επιλογές του την πορεία της Ευρώπης από την αρχή του προηγούμενου αιώνα Ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Ένα ιστορικό ρεύμα που σημάδεψε με τις επιλογές του την πορεία της Ευρώπης από την αρχή του προηγούμενου αιώνα. Σήμερα που η Ευρώπη δοκιμάζεται, που η απειλή της ακροδεξιάς είναι παρούσα, η σοσιαλδημοκρατία καλείται να δώσει τις απαντήσεις αυτές που θα επιτρέψουν να αφήσουμε πίσω τις συντηρητικές επιλογές που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και να οικοδομήσουμε μία προοδευτική Ευρώπη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσο

Το πρώτο βήμα

Από χθες έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και των συμμάχων του από τον προοδευτικό χώρο, σε ένα σύγχρονο μαζικό κόμμα. Ένα κόμμα που, μένοντας σταθερό στις ράγες της Αριστεράς, θα εκφράσει τη θέληση των πολλών για προοδευτικές απαντήσεις στα κρίσιμα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Το μεγάλο ζητούμενο είναι ένα κόμμα συνδεδεμένο με την κοινωνία, μάχιμο και δραστήριο σε κάθε μεγάλο ή μικρό μέτωπο, ικανό και άξιο να εμπνέει και να κινητοποιεί ανθρώπους και να αφυπνίζει συνειδήσεις. Ένα κόμμα που θα μπορέσει να συνδέσει την πολιτική

Αν δεν υπάρχει κρεμασμένος, τότε μιλάς για σχοινί

Mετά την κατακραυγή για τις επιλογές Διοικητών στα Νοσοκομεία της χώρας, η κυβέρνηση και τα φιλικά της μέσα, προσπαθούν σε δεύτερο χρόνο να παίξουν το παιχνίδι του συμψηφισμού. Να όμως ποια είναι η φαυλότητα και ποια η ωμή αλήθεια: «Μήπως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί», ρωτήθηκα σε τηλεοπτική εκπομπή με αφορμή την συζήτηση για τους σκανδαλώδεις διορισμούς της κυβέρνησης στα νοσοκομεία. Ότι  δηλαδή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει παρόμοιους διορισμούς και δεν είχε δικαίωμα να ασκεί κριτική. Σκέφθηκα λοιπόν να ανατρέξω στη διαδικασία που ακολουθήθηκε και

Η χαμένη συνταγματική ευκαιρία για απαγόρευση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού

Βαγγέλης Σκούφας Η 25η Νοεμβρίου 2019, θα μείνει με μελανά χρώματα στην ιστορία της χώρας μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς καταψηφίστηκε η συνταγματική καθιέρωση της απαγόρευσης διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου. Το αποτέλεσμα που ανακοινώθηκε μετά την πολύωρη καταμέτρηση των ψηφοδελτίων στη Βουλή, ήταν «υπέρ» της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για την απαγόρευση των διακρίσεων 120 ψήφοι, «κατά» 170 και «παρών» 7. Όμως χθεσινά δημοσιεύματα, αναφέρουν ότι ο Πρόεδρος της βουλής, έκανε λάθος κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, καθώς τελικά δεν προκύπτουν «διαρροές» στην «γραμμή» των κομμάτων και έτσι υπέρ της πρότασης

Ηθική εξαθλίωση

Δουλειά της Προανακριτικής Επιτροπής που συστάθηκε από τη Βουλή με πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι να διερευνήσει αν υπήρξε παρέμβαση του Παπαγγελόπουλου στη Δικαιοσύνη για την υπόθεση Novartis. Αυτός είναι ο σκοπός της συγκεκριμένης Επιτροπής και μόνο. Συνεπώς, με βάση την αποστολή που έχει αναλάβει, η Προανακριτική δεν έχει καμία δουλειά να ρωτάει την πρώην γραμματέα του Φρουζή αν υπέπεσε στην αντίληψή της δωροδοκία του Λοβέρδου, του Άδωνι ή του οποιουδήποτε, αν είδε τον Φρουζή να κουβαλάει βαλίτσες ή αν είδε βαλίτσες γενικώς. Αυτά είναι δουλειά της Δικαιοσύνης, η οποία ερευνά το σκάνδαλο Novartis. Συνεπώς, η

Παραγραφή μέχρις εσχάτων

Η ασφυκτική προθεσμία που προέβλεπε το άρθρο 86 για την παραγραφή υποθέσεων χρηματισμού με εμπλεκόμενους υπουργούς συμπυκνώνει την ξετσιπωσιά του παλιού πολιτικού συστήματος. Όταν ψηφίστηκε η διάταξη αυτή, ήταν σαν αυτοί που κυβερνούσαν να λένε κατάμουτρα στον κόσμο: «Κοιτάξτε, επειδή τα τρώμε, θα πρέπει να παραγράφονται γρήγορα για να μην έχουμε προβλήματα στην πολιτική μας καριέρα»… Η κοινωνία εξεγέρθηκε, αλλά για πολλά χρόνια τα κόμματα που είχαν ψηφίσει τη διάταξη δεν βρήκαν τρόπο να την αναθεωρήσουν. Ήθελαν, αλλά δεν τα κατάφερναν. Έτσι, το άρθρο 86 παρέμενε αυτούσιο για να

ΕΣΠΑ: Απορρόφηση ή κάτι παραπάνω;

Είναι σύνηθες το φαινόμενο η δημόσια συζήτηση σχετικά με την αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ ή άλλων εργαλείων να περιορίζεται στην απορρόφησή τους και μάλιστα συχνά με μικροπολιτική διάθεση. Η σημερινή κυβέρνηση, μόλις ανέλαβε την εξουσία, φρόντισε να επικοινωνήσει την απογοήτευσή της για την απορρόφηση του ΕΣΠΑ που παρέλαβε. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε στις αρχές Ιουλίου του 2019 ποσοστό απορρόφησης ΕΣΠΑ 30% επί του συνόλου της κοινοτικής συνδρομής που δικαιούται η χώρα μας (συμπεριλαμβάνεται το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης). Ποσοτικά το μέγεθος αυτό είναι σχεδόν ίδιο με

Η τοξικότητα ως τηλεοπτικό προϊόν

Όταν η τηλεπαρουσιάστρια έλεγε πως οι μετανάστριες μπαίνουν ετοιμόγεννες στη βάρκα. Σ’ αντίθεση με τις Ελληνίδες που, όσο να ναι, προσέχουν την εγκυμοσύνη τους. Προφανώς δεν καταλάβαινε τι λέει. Τι σημαίνουν και τι συνεπάγονται αυτά που λέει… -Όταν ο τηλεμετεωρολόγος έλεγε πως οι έλληνες έχουν ν’ αντιμετωπίσουν δύο δεινά. Τα κύματα της κακοκαιρίας από τη μια και τα κύματα των μεταναστών από την άλλη. Μάλλον νόμιζε πως κάνει χιούμορ. Και, ασφαλώς θα ήταν υπερήφανος για το ευφάνταστο εύρημά του… -Όταν ο δημοσιογράφος (;) τηλεπαρουσιαστής σκέφτηκε να κάνει on camera «προσομοίωση»

Να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία

Ολόκληρη η χθεσινή ενημέρωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στ. Πέτσα ήταν αφιερωμένη στο θέμα της ανομίας. Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της «μηδενικής ανοχής» και κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για ψυχική συνδρομή στους μπαχαλάκηδες. Στο πλαίσιο αυτής της μηδενικής ανοχής η αστυνομία επιτέθηκε προχθές σε φοιτητές και φοιτήτριες του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Η υπουργός Παιδείας προσπέρασε άνετα το γεγονός χωρίς να βρει κάτι να καταδικάσει. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει δηλώσει εδώ και μέρες ότι οι εισαγγελείς δεν χρειάζονται και ότι η αστυνομία πρέπει να δρα όμως νομίζει. Ο γίγας της δημοσιογραφίας Πρετεντέρης, μιλώντας για

Καλός πρόσφυγας μόνο όποιος παίζει καλό μπάσκετ;

Το προσφυγικό πρόβλημα δεν είναι σημερινό ούτε θα εξαλειφθεί αύριο. Δεν είναι ένα πρόβλημα το οποίο αφορά μόνο τη χώρα μας, είναι ευρωπαϊκό και παγκόσμιο. Θα συνεχίζει να υπάρχει όσο υπάρχουν εστίες πολέμου, φτώχεια και κλιματική αλλαγή. Η αντιμετώπιση του μας κρίνει ως κοινωνία, ως πολίτες αλλά και ως ανθρώπους. Είναι τραγικό, αλλά οι φτωχοί λαοί σε ολόκληρο τον κόσμο υπόκεινται τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής για την οποία η κυρία ευθύνη ανήκει στην ηγεσία των πλουσίων λαών. Οι ίδιοι φτωχοί λαοί, αν τύχει να μένουν σε περιοχές με πλουτοπαραγωγικές πηγές (όπως πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μεταλλεύματα κλπ) θα υποχρεωθούν να