Απόψεις

Οικουμενική και… πράσσειν άλογα

Ναι, είναι αλήθεια. Όταν οι πολίτες ερωτώνται από τους δημοσκόπους για τη μορφή διακυβέρνησης που θα επέλεγαν, καταθέτουν την προτίμησή τους σε οικουμενικού χαρακτήρα κυβερνητικές λύσεις. Σε λύσεις του τύπου «όλοι μαζί». Όχι μόνο τώρα, πάντα. Σε δύσκολες και σε ευκολότερες στιγμές, πάντα. Ή, εναλλακτικά, σε κυβερνήσεις «μεγάλου συνασπισμού». Πρόκειται για επιλογή αυθόρμητη σίγουρα, συναισθηματικού χαρακτήρα πιθανότατα, ελάχιστα πάντως πολιτική. Με την έννοια ότι μένει στην επιφάνεια των πραγμάτων. Δίχως να υπεισέρχεται στο τι θα σήμαινε στην πράξη. Και πού θα οδηγούσε… Πρόκειται, ασφαλώς, για τη θεμελιωμένη πεποίθηση ότι δυο ή περισσότεροι μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα από έναν.

Ώρα να αφήσουμε τον φιλελεύθερο ατομισμό και να δούμε και λίγο την πάρτη μας

Είναι κύριο ζητούμενο για μια ευσύντακτη, δημοκρατική πολιτεία το να υπάγει την πολιτική στην υπηρεσία του γενικού συμφέροντος. Για την Αριστερά, η ίδια η δημοκρατία, ως διαρκής διακύβευση στο πεδίο της πολιτικής, είναι δημοκρατία του γενικού συμφέροντος. Το ότι η υπογραφείσα συμφωνία είναι αποτέλεσμα ήττας και πραξικοπηματικής επιβολής δεν ακυρώνει την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει με γνώμονα το γενικό συμφέρον. Η έννοια, άλλωστε, του γενικού συμφέροντος δεν αγνοεί τις κοινωνικές συγκρούσεις ούτε απαλείφει τους ταξικούς προσδιορισμούς που τη συνδέουν με το αίτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να εφαρμόσει μια συμφωνία εκβιαστικώς επιβληθείσα, ενώ,

Ο ΣΥΡΙΖΑ στις νέες συνθήκες

Η επιβολή του πρώτου μνημονίου που ανέτρεψε βίαια τη ζωή και τις προσδοκίες χιλιάδων ανθρώπων,δημιούργησε βαθιές τομές στην πολιτική ζωή και στις συνειδήσεις κυρίως των προνομιούχων ως τότε αστικών στρωμάτων . Έτσι η κλασσική ταξική δομή και η πολιτική της έκφραση  σε ένα φάσμα κομμάτων από την δεξιά ως την αριστερά, μετασχηματίστηκε σε  έναν καινοφανή διαχωρισμό μνημόνιο-αντι μνημόνιο. Η νεοφιλελεύθερη δεξιά αγκάλιασε τα μνημόνια μια και συμφωνούσαν με την ιδεολογική της ταυτότητα, που βλέπει τις αγορές ως ρυθμιστή  οχι μόνο των οικονομικών , αλλά και των κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων.Το μεταλλαγμένο εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη,

«Για την Ελλάδα της Ισότητας της Ανάπτυξης και της Καινοτομίας. Ξεκινήσαμε και συνεχίζουμε»

Οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου δεν έχουν τον χαρακτήρα επιλογής διαχειριστή της Συμφωνίας με τους εταίρους μας. Αντιθέτως φέρνουν στην επιφάνεια τα μεγάλα στρατηγικά διλήμματα  για τον προσανατολισμό  της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας τις επόμενες δεκαετίες. Διότι μετά από επτά χρόνια συνεχόμενης ύφεσης η ελληνική οικονομία έχει συμπιεστεί τόσο ώστε είναι δεδομένο ότι σύντομα θα αρχίσει η διαδικασία της ανάκαμψης. Το θέμα είναι ο ρυθμός αυτής της ανάκαμψης αλλά κυρίως ο χαρακτήρας και ο προσανατολισμός της, δηλαδή τα κοινωνικά συμφέροντα τα οποία θα ικανοποιεί. Η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας είναι ακραία νεοφιλελεύθερη και ταυτίζεται με τις πολιτικές αποδιάρθρωσης που

Κατερίνα Ακριβοπούλου: Ιστορίες χειραγώγησης…

Ένα debate-σούπα που ενέτεινε την απογοήτευση, ένας οχετός ύβρεων και κατηγοριών από «φίλους» και «συντρόφους», μια καλοστημένη μηχανή προπαγάνδας από τα ΜΜΕ τα οποία πρώτα καναλιζάρουν και μετά την παραδίδουν πολτοποιημένη και ντρεσαρισμένη στους δημοσκόπους, τρολοποίηση της πολιτικής με πουλέν τύπου Λεβέντη, ωμοί αλλά ασχολίαστοι εκβιασμοί από τους δανειστές, προπαγάνδιση της αποχής σαν στάση «συνέπειας», καλλιέργεια της ηττοπάθειας, αισχρή διαχείριση συναισθήματος, ξέπλυμα του πλέον διεφθαρμένου συστήματος μέσω της ολικής επαναφοράς του και σταδιακή αλλά ραγδαία απονομιμοποίηση του πολιτικού κόσμου, παλαιάς και νέας κοπής…  Κάπως έτσι διαγράφεται το περίγραμμα της τεχνητής σύγχυσης, στην τελική φάση πριν από τις εκλογές. Η διακομματική

Τελικά οι «Μπαλτάκοι» ζουν ανάμεσά τους

Άρθρο- απάντηση του Νεκτάριου Σαντορινιού στην πολιτική εκμετάλλευση του θέματος των προσφύγων από τους υποψηφίους της Ν.Δ. Μετά λύπη μας διαπιστώνουμε ότι σε αυτόν τον προεκλογικό αγώνα, η Ν.Δ. θα χρησιμοποιήσει κάθε ακραίο και συντηρητικό επιχείρημα για να καταφέρει, ίσως, να πετύχει τη συσπείρωση του κόμματός της. Ως απαράδεκτες και αναχρονιστικές μπορούν μόνο να χαρακτηριστούν οι δηλώσεις του υποψηφίου βουλευτή της Ν.Δ., κ. Κόνσολα, δηλώσεις που εμπίπτουν μόνο στη σφαίρα της μαύρης προπαγάνδας και στοχεύουν στο ακροδεξιό κομμάτι που η Ν.Δ. κρύβει βαθιά στους κόλπους της. Προφανώς και υπάρχουν σύνορα της χώρας μας και τα προασπιστήκαμε με κάθε

O κόσμος των χρεωκοπιών και ο κόσμος των νέων δυνατοτήτων

 Η άνοδος της αριστεράς στην κυβέρνηση το 2015 άνοιξε ένα νέo κύκλο στην πολιτική ζωή της χώρας. Σαράντα χρόνια εναλλαγής των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στην διακυβέρνηση “εγκατέστησαν” ένα πλαίσιο πολιτικής, χωρίς να αφήνουν κανένα περιθώριο για συμμετοχή της αριστεράς (ούτε καν ως αντιπολίτευση), στο κοινωνικό-οικονομικό γίγνεσθαι της χώρας. Ο νέος αυτός κύκλος αυτός σηματοδοτείται από σημαντικές πολιτικές επιλογές και πρωτοβουλίες της Ανανεωτικής-Ριζοσπαστικής Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ και του Α.Τσίπρα, που θα αποτιμηθούν σε βάθος χρόνου και με θετικό πρόσημο για την χώρα.   Επιλογή πρώτη : Η πρόταση (και εκλογή) του Π. Παυλόπουλου στην προεδρία της Δημοκρατίας έδειξε πως, αντιλαμβάνεται η σύγχρονη

Έχει χαθεί η μαγεία της αριστεράς;

Η Αριστερά περπατάει σε μια τεντωμένη κλωστή αυτόν τον καιρό. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται εκλογική ενίσχυση, για να δώσει τη μάχη. Για να σταθεί όρθια. Για να μην την καταπιεί η διαχείριση. Για να ξαναγυρίσει η μαγεία στη ζωή μας.