Απόψεις

Τι συνδέει τον Κυριάκο με την επταήμερη εργασία

Τον Μάιο του 2018, ο Κυριάκος Μητσοτάκης -σε ομιλία του στον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών Ελλάδας (ΣΕΠΕ)- λέει πως αυτό που αποκαλούμε δυτικό οκτάωρο είναι πλέον ξεπερασμένο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί θέμα. Ο πρωθυπουργός το επικαλείται στη Βουλή. Η περίπτωση στην Κω ήταν η δεύτερη φορά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε θετικά και υποστηρικτικά στην προοπτική της επταήμερης εργασίας. Η πρώτη ήταν στη διακαναλική του συνέντευξη ενόψει ευρωεκλογών, όταν θέλησε να απαντήσει στις παλαιότερες αιτιάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το «ξεπερασμένο» οκτάωρο. Τότε, οι περισσότεροι είπαμε ότι πήγε να απαντήσει στο ένα και τα

Βόρεια Μακεδονία, Ελλάδα και η βαλκανική προοπτική της Συμφωνίας των Πρεσπών

Κάθε διεθνής συμφωνία που υπογράφεται υπό ειρηνικές συνθήκες έχει ως στόχο να μεγιστοποιήσει το όφελος για τα εμπλεκόμενα μέρη και να ελαχιστοποιήσει τις τυχόν αρνητικές της όψεις. Αν οι εταίροι της συμφωνίας εκκινήσουν έναν αγώνα αναζήτησης των όποιων αδυναμιών της προς μονομερή εκμετάλλευση και με σαφή πρόθεση να υποβαθμίσουν τα όποια οφέλη της, θα προκληθούν και στα δύο μέρη δεύτερες σκέψεις και θα επιδιωχθεί μια νέα και πιθανότατα αμοιβαία επώδυνη διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσής της. Σε αυτές τις περιπτώσεις προκύπτουν προφανείς απώλειες και στις δύο πλευρές. Οι σκέψεις αυτές ισχύουν και για τη Συμφωνία των Πρεσπών: είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον

Γαλάζιος στόχος το σμπαράλιασμα του κράτους

Όταν ο Σαμαράς παρουσίαζε τα επιτεύγματα της συγκυβέρνησης του, ενόψει των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015, το πρώτο πράγμα που ανέφερε γεμάτος υπερηφάνεια ήταν: «Μέχρι τώρα προωθήσαμε τη δραστική μείωση της απασχόλησης στο δημόσιο». Και συνέχισε: «Θα σας πω τα νούμερα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν 900.000 το 2009. Και είναι 650.000 το 2014. Αυτό τα λέει όλα». Αυτά είπε ο Σαμαράς το 2015. Είπε ότι 1 στους 6 έχασε τη δουλειά του. Ξέρετε με πόση υπερηφάνεια το είπε; Περίπου ίση με τη δόξα που ένιωθε ο νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ, όταν προανήγγειλε τις δικές του απολύσεις… Όμως, ας έρθουμε

Για μια κοινωνία προοδευτική, για μια οικονομία βιώσιμη

Οι πολιτικές της λιτότητες απέτυχαν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οπουδήποτε κι εάν εφαρμόστηκαν, προκάλεσαν κοινωνική εξαθλίωση, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και του κράτους πρόνοιας, στασιμότητα και ύφεση. Οι πολιτικές λιτότητας που εφάρμοσαν τα νεοφιλελεύθερα κόμματα, σε συνεργασία με ένα μεγάλο μέρος των σοσιαλιστικών κομμάτων, πήγαν το μέσο βιοτικό επίπεδο στην ΕΕ δεκαετίες πίσω και διεύρυναν το εισοδηματικό και κοινωνικό χάσμα μεταξύ των κρατών-μελών. Τα σπασμένα πλήρωσαν τα ευάλωτα και μεσαία κοινωνικά στρώματα, τα οποία αλληλεπιδρούν μεταξύ τους καθημερινά και συμβιώνουν σε παράλληλα οικονομικά και κοινωνικά περιβάλλοντα. Στις χώρες

Το ηθικό πλεονέκτημα και η δύναμη της κοινωνικής πλειοψηφίας που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ

Δεν είμαστε ίδιοι και δεν ήμασταν ποτέ, αυτό είναι δεδομένο. Τελεία και παύλα. Από την αρχή της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ το ηθικό πλεονέκτημα έμπαινε πάντα στο στόχαστρο. Γίνονταν πάντα προσπάθειες για να παρουσιαστεί στον κόσμο ότι δεν υπάρχει ηθικό πλεονέκτημα και τίποτα δεν μας ξεχωρίζει από το πολιτικό κατεστημένο που κυβερνούσε 40 χρόνια. Αυτό φοβόταν πάντα και για αυτό ήθελαν να το πλήξουν. Όμως, το ηθικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς ήταν, είναι και θα είναι πάντα αδιαπραγμάτευτο. Γ ια όλους εμάς που αγωνιζόμαστε καθημερινά για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και

Ο αντίλογος του ΣΥΡΙΖΑ στην εικονική πραγματικότητα των ΜΜΕ

Τελείωσε και ο δεύτερος κύκλος των αυτοδιοικητικών εκλογών. Έκλεισε έτσι ένα κεφάλαιο που μας έδειξε την τάση της κοινωνίας την συγκεκριμένη περίοδο η οποία είναι καθοριστική για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και όλων μας. Φυσικά αυτή η τάση εκδηλώθηκε στις Ευρωεκλογές όπου η ψήφος είθισται να είναι χαλαρότερη γιατί δεν εκλεγεί κυβέρνηση, δίνει όμως μηνύματα. Πολλά από αυτά δεν τα περιμέναμε αλλά, ας είναι καλά τα ΜΜΕ και η αντιπολίτευση που πέτυχαν να μην ακουστεί τίποτα θετικό για τη διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και συγχρόνως να σβηστούν σαν να μην υπήρξαν τα χρόνια που κυβερνούσε η ΝΔ και

Την Κυριακή ο λαός δίνει την απάντησή του κόντρα στις δημοσκοπήσεις

Βρισκόμαστε δύο μέρες πριν από τις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου, οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές τόσο για τη χώρα μας όσο και για την Ευρώπη ολόκληρη. Εκλογές που θα κρίνουν  το μέλλον μας, τις ζωές μας, την πορεία της χώρας μας προς τα εμπρός ή την επιστροφή στην συντήρηση ,την λιτότητα,την ακροδεξιά και το ρατσισμό. Την απάντηση σε αυτό, θα την δώσει ο κυρίαρχος λαός διά της ψήφου του και μόνο αυτός. Γιατί  η προσπάθεια που γίνεται από το παλιό πολιτικό κατεστημένο που μας χρεοκόπησε και τα ΜΜΕ που τους στηρίζουν είναι να πεισθεί

Προχωράμε μπροστά, δεν γυρίζουμε πίσω

Την Κυριακή ψηφίζουμε για το μέλλον μας. Ψηφίζουμε γιατί θέλουμε ένα καλύτερο αύριο, μακριά από το σκοτάδι της χρεοκοπίας, μακριά από όλες εκείνες τις επιλογές που μας οδήγησαν στην κοινωνική εξαθλίωση. Την Κυριακή ψηφίζουμε εάν θέλουμε να συνεχίσουμε στο ασφαλές μονοπάτι της σταθερότητας και της οικονομικής ανάκαμψης, εάν θέλουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, εάν θέλουμε να πορευόμαστε εκτός της εφιαλτικής λιτότητας. Από το 2015 μέχρι σήμερα η κυβέρνηση Τσίπρα έκανε περισσότερες μεταρρυθμίσεις από όσες επιχείρησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις μαζί. Και δεν μιλάμε για μεταρρυθμίσεις που επιβλήθηκαν απ’έξω, παρά το ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο και το μνημόνιο, αλλά για μεταρρυθμίσεις

Η επιθυμία του χρέους στον ύστερο καπιταλισμό

Πολίτες, επιχειρήσεις και κράτη είναι χρεωμένοι μέχρι τον λαιμό. Ενυπόθηκα και προσωπικά δάνεια, φοιτητικά και επιχειρηματικά, κόκκινα και τοξικά, μια ολόκληρη σημειωτική και ποιητική του δανεισμού και του χρέους κυριαρχεί τη ζωή μας. Έχει υπολογιστεί ότι το παγκόσμιο χρέος είναι 313% του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Εισοδήματος. Στην Ελλάδα τα χρέη του ιδιωτικού τομέα αυξήθηκαν κατακόρυφα από το 2000 έως την αρχή της κρίσης με τον απατηλά «εύκολο» δανεισμό. Οι οφειλές επιχειρήσεων και νοικοκυριών υπολογίζονταν στο 66% του ΑΕΠ το 2000, σε 126% το 2008 και, παρότι μειώθηκε τα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν στο 130% του ΑΕΠ το 2017.

Βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτων: ευλογία ή κατάρα;

– Οικονομικώς αδύναμα στρώματα βρήκαν μια πολύ πιο προσοδοφόρα διέξοδο για τα ακίνητά τους. Για κάποιους λειτούργησε σαν μια στρατηγική επιβίωσης, ώστε να καταφέρουν να αποπληρώσουν το δάνειο κατοικίας που είχαν πάρει σε τελείως διαφορετικές συνθήκες, τον ΕΝΦΙΑ κ.λπ. Αλλά και ορισμένα όχι τόσο αδύναμα στρώματα βρήκαν διέξοδο στην εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας τους που λίμναζε (π.χ. παραθεριστική κατοικία). […]Από την άλλη, είναι σαφείς και οι σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις: αύξηση ενοικίων, εκτοπισμός ευάλωτων (και όχι μόνο) ομάδων από τις κατοικίες που μισθώνουν, γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τις τιμές της βραχυχρόνιας μίσθωσης. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια εκθετική ανάπτυξη