Αρθρογραφία

Όχι στη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγους

«Η πιο μεγάλη απειλή για τη Δημοκρατία είναι οι πολιτικές που διευρύνουν το οικονομικό χάσμα», αναφέρει στην αρχή του άρθρου του στο αφιέρωμα του Euro2day.gr και των «New York Times ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.    «Η πιο μεγάλη απειλή για τη Δημοκρατία είναι οι πολιτικές που διευρύνουν το οικονομικό χάσμα -σ’ αυτές πρέπει να δοθεί τέλος», υπογραμμίζει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε άρθρο του που είχε δημοσιευθεί στο πλαίσιο του αφιερώματος «World Review» του Euro2day.gr και των «New York Times».    Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέρεται εισαγωγικά στη

Ριζοσπαστική Αριστερά ή Κεντροαριστερά;

Ο αριστερός ριζοσπαστισμός επομένως είναι πολιτική στάση απέναντι στην κυρίαρχη κοινωνική οργάνωση που συμπληρώνει τη σοσιαλιστική ιδεολογία. Οσο υπάρχει η ριζοσπαστική Δεξιά και όσο ο καπιταλισμός καταστρέφει ζωές, η ριζοσπαστική Αριστερά είναι απαραίτητη. Γυρίζοντας στο Λονδίνο βρέθηκα στη μέση μιας έντονης συζήτησης για το μέλλον του Εργατικού Kόμματος. Οι υποψήφιοι δεν φοβούνται να μιλήσουν για το όραμα, την ιδεολογία και τις πολιτικές τους, να συμμετάσχουν σε αντιπαραθέσεις και debates ανοίγοντας μια μεγάλη βεντάλια απόψεων που θα κριθούν από τα μέλη. Η ελληνική Αριστερά είναι τυχερή γιατί έχει αδιαμφισβήτητο ηγέτη. Αλλά

Τα «Ξυπνήματα» των νησιών που διεκόπησαν τόσο άδοξα

Τα «Ξυπνήματα» αποτύπωσαν ένα σύντομο ταξίδι αφύπνισης, που όμως έληξε με την επαναφορά στην μακρά σιωπή και απουσία. Τα νησιά μας αξίζουν όραμα, προσπάθεια, ευκαιρίες και συνέπεια Οταν στο τέλος του 2016 ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωνε τη δημιουργία χαρτοφυλακίου Νησιωτικής Πολιτικής, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το εύρος και τη σημασία του. Η Νησιωτικότητα, μέχρι τότε, ήταν μέρος πολλών ευχολογίων που ακούγονταν για τα νησιά, κρίκος μιας σπασμένης αλυσίδας κενών υποσχέσεων, στασιμότητας και απραξίας. Και όμως, όπως η Πένι Μάρσαλ στην ταινία της «Τα Ξυπνήματα», ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε, μέσα

Γυναικείοι ρόλοι από άνδρες

Πάνος Σκουρολιάκος Και το θέατρο ως ανδρική υπόθεση ξεκίνησε. Από τα Ελευσίνια Μυστήρια έως τους αρχαίους τραγικούς ποιητές και από εκεί έως σήμερα. Οι ρόλοι που έγραψαν οι Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης, αλλά και ο μέγιστος κωμικός ποιητής Αριστοφάνης, ήταν γραμμένοι για άνδρες ηθοποιούς. Η γυναίκα δεν είχε θέση στη θεατρική διαδικασία. Υπήρχε ως ρόλος, ως ηρωίδα, όχι όμως ως φυσικό πρόσωπο. Άνδρες ηθοποιοί ερμηνεύουν τους γυναικείους χαρακτήρες και στο θέατρο της Κίνας, της Ιαπωνίας, ακόμα και στην εποχή του Ελισαβετιανού θεάτρου. Την Ιουλιέτα του Σαίξπηρ, αλλά και όλες τις άλλες ηρωίδες του, ερμήνευαν νεαρά αγόρια.

«Κανονικότητα» και διπλές εκλογές…

Γιάννης Μπαλάφας Ώστε έτσι λοιπόν: Η κυβέρνηση εκβιάζει για συναίνεση στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, απαιτώντας αυξημένη πλειοψηφία για να ισχύει άμεσα ο νέος καλπονοθευτικός νόμος και να καταργηθεί η απλή αναλογική, διαφορετικά θα πάμε σε διπλές εκλογές μέσα στο 2020. Πρώτον, καλώς να ορίσουν αν αυτοί θέλουν εκλογές! Εμείς είμαστε έτοιμοι και αισιόδοξοι. Όμως γιατί να έχουν τέτοια βιασύνη οι “οπαδοί της κανονικότητας”; Είναι “κανονικότητα” να πάμε άνευ λόγου σε εκλογές πριν περάσει ένας χρόνος από τις προηγούμενες; Εκτός αν είναι σοβαρός λόγος το ότι όλοι διαπιστώνουμε την ραγδαία

Πόσο μακριά είναι η Αυστραλία;

Σωκράτης Φάμελλος Άρθρο του Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλου, για την κλιματική κρίση, με αφορμή την τεράστια οικολογική καταστροφή από τις πυρκαγιές στην Αυστραλία, δημοσιεύτηκε, σήμερα, στην εφημερίδα «Τα Νέα» «Ενώ οι φετινές πυρκαγιές τροφοδοτούν νέο κύκλο κινημάτων, ευαισθητοποίησης και αγωνίας για την κλιματική κρίση παγκοσμίως, τραγική αντίθεση αποτελεί το γεγονός ότι η Αυστραλία έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το αδύναμο αποτέλεσμα της πρόσφατης Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα, είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική χώρα άνθρακα και φυσικού αερίου μαζί με τις Η.Π.Α. και τη Βραζιλία, ενώ η νέα της κυβέρνηση ανακοίνωσε νέες επενδύσεις

Εμείς και η συντηρητική παλινόρθωση

Γιάννης Μπαλάφας Ευτυχώς, φαίνεται ότι ξυπνούν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας. Αναπτύσσονται πρωτοβουλίες στήριξης των πιο ευάλωτων, υπάρχουν έντονες αντιδράσεις για τις αστυνομικές βιαιότητες, οι εργαζόμενοι που διεκδικούν συμβάσεις βλέπουν να δημιουργείται ένα δίκτυο αλληλεγγύης και συνεχίζουν τον αγώνα τους Δυστυχώς, υπάρχουν εμφανή δείγματα συντηρητικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας (ή έστω μέρους της). Το να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας δεν είναι λογικό, δεν είναι λειτουργικό, είναι επικίνδυνο. Δυστυχώς, για αυτή τη συντηρητικοποίηση υπάρχουν πεντακάθαρες ευθύνες και σε πολιτικά στελέχη ΝΔ και ΚΙΝ.ΑΛΛ. που χαρακτηρίζονται από ακροδεξιές ή

Η Ελλάδα να επιδιώξει τη συμμετοχή της στη διάσκεψη για τη Λιβύη

Σία Αναγνωστοπούλου Το σύνδρομο του αποκλεισμού είναι ισχυρό στην Τουρκία και εργαλειοποιείται πολύ εύκολα για τη χειραγώγηση της κοινωνίας. Η Τουρκία επιδιώκει να έχει λόγο και πράξη στην Ανατολική Μεσόγειο. Επιδιώκει εν ολίγοις, εκμεταλλευόμενη τις ρωγμές, τις αντιθέσεις, αλλά και την απουσία, ή τα αλληλοσυγκρουόμενα  συμφέροντα βασικών παικτών (ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ), να εγκαθίσταται ως ισχυρός παίκτης στην περιοχή. Από την άλλη μεριά, έχει ανάγκη να επιβεβαιώνει με όλους τους τρόπους ότι δεν είναι και δεν θα επιτρέψει να είναι αποκλεισμένη από την Ανατολική Μεσόγειο. Το σύνδρομο του αποκλεισμού είναι ισχυρό

Επιστροφή στην «παλαιοκομματική κανονικότητα»

Άρθρο του βουλευτή Ανατολικής Αττικής και τομεάρχη Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστου Σπίρτζη στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα». ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ της κυβέρνησης Μητσοτάκη κατατέθηκε ο νόμος του επιτελικού κράτους, συνοδευόμενος από μια επικοινωνιακή θύελλα, που περιλάμβανε τη βέλτιστη λειτουργία της κυβέρνησης, τον συντονισμό των κρατικών φορέων, τη μείωση της γραφειοκρατίας, τους κανόνες καλής νομοθέτησης. Έξι μήνες μετά παρατηρούμε όλοι, όχι μόνο την αποτυχία των επικοινωνιακών στόχων του δήθεν επιτελικού κράτους, αλλά την αλλαγή επί τω χείρω κρίσιμων λειτουργιών του δημόσιου τομέα και την επιστροφή στην «παλαιοκομματική κανονικότητα» της επίρριψης ευθυνών από το ένα υπουργείο στο άλλο κι από τον έναν φορέα στον

Για να κάνουμε περισσότερα και καλύτερα

Άρθρο του Νάσου Ηλιόπουλου στην Αυγή της Κυριακής Το μεγάλο στοίχημα σήμερα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει ένα κόμμα μη-κανονικό, με τους όρους του παλιού πολιτικού συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα. Ένα κόμμα που δεν φοβάται την πολιτική μοναξιά όταν αυτή επιβάλλεται από τη συγκυρία. Ένα κόμμα που θα μπορεί να εκφράζει ένα ευρύ δημοκρατικό/ριζοσπαστικό ρεύμα μέσα στην ελληνική κοινωνία και την ίδια στιγμή να δημιουργεί πλειοψηφίες και να ανοίγει δρόμους εκεί που σήμερα δεν υπάρχουν Κάθε απολογισμός φέρει εγγενώς ένα βαθιά αισιόδοξο στοιχείο: Τη βεβαιότητα ότι μπορείς να βελτιωθείς