Αρθρογραφία

Δυναστικός αντι-ρατσισμός

http://www.enet.gr Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ Οι φασίστες έχουν δίκιο να εχθρεύονται την ελεύθερη διατύπωση απόψεων και ιδεών. Γνωρίζουν ότι ο περίκλειστος και μισαλλόδοξος κόσμος τους απειλείται άμεσα από το ελευθέρως εκφράζεσθαι. Αποκαλύπτει τη γύμνια τους, αποσυναρμολογεί το ολοκληρωτικό οικοδόμημα και εκθέτει σε κοινή θέα το φρικώδες της ιδεολογίας τους.

Η αποτυχημένη χρονιά του Φρανσουά Ολάντ

http://www.avgi.gr Τσερεζόλε Ε. Υπάρχει μια διαπίστωση στην οποία συμφωνούν οι πάντες σήμερα στη Γαλλία: ουδείς περίμενε να «ξεφουσκώσει» τόσο γρήγορα ο μόλις πριν από έναν χρόνο εκλεγείς νέος πρόεδρος της χώρας, Φρανσουά Ολάντ. Η αλήθεια είναι ότι η εκλογή του δεν συνοδεύτηκε από κάποιον ιδιαίτερο ενθουσιασμό, αλλά περισσότερο από μια βαθιά ανακούφιση για την απαλλαγή από την παρουσία του Νικολά Σαρκοζί στο ύπατο αξίωμα της χώρας.

Ιδιωτικοποιήσεις: Από τη συρρίκνωση στην υποκατάσταση του κράτους

http://www.avgi.gr Της Φραγκάκη Μαρίκας Με την έλευση του νεοφιλελευθερισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και την επικράτησή του σε ΗΠΑ και Ευρώπη τη δεκαετία του 1980, ο ρόλος του κράτους ως βασικός πάροχος δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Η σύγκλιση των πολιτικών επιλογών συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων, που σηματοδότησε η γενικευμένη αποδοχή της “ενιαίας σκέψης” (pensee unique), πρόσφερε το απαραίτητο ιδεολογικό – νομιμοποιητικό πλαίσιο για τις ιδιωτικοποιήσεις. Τέλος, τη δεκαετία

Γκασταρμπάιτερ με πτυχίο

http://www.avgi.gr Του Κατσάκου Πέτρου “Όλο και περισσότεροι θέλουν να πάνε στον γερμανικό παράδεισο” είναι ο τίτλος που επέλεξε η εφημερίδα Tagesspiegel για να υποδεχτεί τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που συρρέουν στη Γερμανία. Το νέο μεταναστευτικό κύμα, κυρίως από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, το οποίο μπορεί να συγκριθεί μόνο με τα χρόνια που ακολούθησαν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την ενοποίηση της χώρας, το 1990, είναι ένα ακόμη “παράγωγο”

Μωραίνει Κύριος…

http://www.avgi.gr Του Βασίλη Παικου Και να σκεφτεί κανείς πως και η Ν.Δ. διαθέτει την ίδια, ή ανάλογη, «μαύρη τρύπα» μ’ εκείνη του ΠΑΣΟΚ στα οικονομικά της. Το ίδιο και στα χρέη της. Απλώς έχει τη «φρόνηση» να μη βγάζει τη μιζέρια της στο παζάρι. Κρύβει τα προβλήματά της κάτω από το χαλί ή, έστω, κάνει πως δεν τα βλέπει. Και πάντως δεν βγαίνουν στις ρούγες ο Σαμαράς με τον Καραμανλή

Το ΑΚΕΛ, ο Λαφοντέν, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ευρώ

http://www.avgi.gr Του Χρήστου Δημήτρη Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κοινού νομίσματος είναι πλέον μείζον θέμα στην Ε.Ε. Είναι θέμα για την παγκόσμια οικονομία λόγω της πολιτικής λιτότητας που έχει επιβάλει η γερμανική ηγεμονία, με την άδεια της εξαφανισμένης Γαλλίας. Ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, απαιτεί και αντίστοιχη σοβαρή μελέτη. Εδώ δεν πρόκειται για προσωπικές ιδεοληπτικές αντιλήψεις. Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά, πρέπει να υπολογίζουμε ότι οι προτάσεις επ’ αυτού του ζητήματος

Μπορεί να υπάρξει θεραπεία των ανησυχητικών συμπτωμάτων;

http://www.avgi.gr Του Κωνσταντακόπουλου Σταύρου Τον τελευταίο καιρό, η δική μας Αριστερά, έχει να λογαριαστεί όχι μόνον με τις αποτρόπαιες κοινωνικές καταστάσεις που γεννάει ο νεοφιλελευθερισμός, αλλά και με μια ανησυχητική πραγματικότητα. Αυτή η τελευταία δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι οι αγώνες μας δεν είναι τόσο μαζικοί, όσο η συγκυρία επιβάλλει. Βεβαίως, δεν λείπουν οι νικηφόρες αναμετρήσεις με τη μνημονιακή κυβέρνηση. Μόνον που τέτοιου είδους επιτυχίες αφορούν συνήθως επί μέρους

Διγλωσσία: Πρόβλημα, δικαίωμα ή κοινωνικό κεφάλαιο;

http://enthemata.wordpress.com του Γιώργου Μπουγελέκα Φερνάν Λεζέ, «Σύνθεση με τρεις μορφές», 1932 Σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια διαπιστώνεται η έντονη πλέον παρουσία δίγλωσσου μαθητικού πληθυσμού. Τα φαινόμενα διγλωσσίας στην Ελλάδα άρχισαν να παρατηρούνται και να μελετούνται κυρίως την τελευταία δεκαετία, καθώς η χώρα έχει αλλάξει από χώρα εξαγωγής μεταναστών σε χώρα υποδοχής από πολλά μέρη του κόσμου. Για τον λόγο αυτό, τα θέματα διγλωσσίας και δίγλωσσης εκπαίδευσης έχουν ορμητικά καταλάβει μια από τις

Τα κινήματα, οι Μητέρες και οι ξεχασμένες μητριαρχικές κοινωνίες

Της Τζένης Τσουπαροπούλου «Μητέρα», της λέω, «μη μου ετοιμάζεις πια το γάλα — δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είσαι πεθαμένη;» Περίμενα να δω τι θα πει. Ήταν Ιούνιος, βράδυ, με μια φανταστική πανσέληνο στον ουρανό. Και μη μου πείτε πως αυτό δεν ήταν μια απάντηση. [1] Τάσος Λειβαδίτης

Το διαζύγιο καπιταλισμού – δημοκρατίας

http://www.efsyn.gr Ιδέες, παλιές και νέες Από τον Θανάση Γιαλκέτση Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο των Ιταλών οικονομολόγων Τζόρτζιο Ρούφολο και Στέφανο Σίλος Λαμπίνι «Il film della crisi. La mutazione del capitalismo» (Einaudi, 2012). Η κεντρική θέση αυτού του βιβλίου είναι ότι η κρίση στην οποία έχουν βυθιστεί οι δυτικές χώρες γεννιέται από τη ρήξη ενός ιστορικού συμβιβασμού μεταξύ καπιταλισμού και δημοκρατίας. Η φάση που ακολουθεί