Αρθρογραφία EcoLeft

Κρούγκμαν: Παραμύθι ότι φταίνε οι 6 μήνες του ΣΥΡΙΖΑ

 Γράφει ο ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρουγκμαν. «Αν το αρχικό σχέδιο για την Ελλάδα είχε κάποιο νόημα, όποια ζημιά και αν έγινε τελευταία θα μπορούσε να αντιστραφεί», σημειώνει ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρουγκμαν. «Το ζήτημα είναι ότι το σχέδιο για την Ελλάδα δεν ήταν ποτέ εφαρμόσιμο. Ακόμα κι αν επιρρίψει κανείς τις ευθύνες στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει καμία οικονομική ανάλυση που να λέει πως μερικοί μήνες κακής διακυβέρνησης μπορούν να βλάψουν

Δεν έχουμε δικαίωμα να υποστείλουμε τη σημαία της κυβέρνησης της Αριστεράς

http://santorinios.com/ γράφει ο Νεκτάριος Σαντορινιός βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Δωδεκανήσου Τις κρίσιμες αυτές μέρες που ζούμεφαίνεται πως μόνο η συνείδησή και οι αρχές ενός ανθρώπου μπορούν να δείξουν το δρόμο για να κάνει μια επιλογή ιστορικής και εθνικής σημασίας. Οι δικές μου αρχέςεδράζονται στην ειλικρίνεια, στη συλλογικότητα, στους κοινωνικούς αγώνες και σε εκείνες τις σελίδες της Ιστορίας που η Αριστερά πήρε τις πιο δύσκολες αποφάσεις νιώθοντας το βάρος της εθνικής της ευθύνης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πνέει τα λοίσθια

Του Γιώργου Μπαλάφα* Οι απαντήσεις την επόμενη ημέρα δεν είναι εύκολες εκτός αν είσαι ο μετά Χριστόν προφήτης. Πολύ περισσότερο που πάντα θα βλέπουμε τις επιπτώσεις της απόφασης που πήραμε και όχι τις επιπτώσεις μιας απόφασης η οποία δεν ελήφθη ποτέ. Επομένως από τη μια θα έχουμε τη πραγματικότητα και από την άλλη ένα υποθετικό σενάριο πως θα ήταν αν ακολουθούσαμε μια διαφορετική πολιτική. Μήπως διαψεύσαμε ελπίδες και προσδοκίες όσων

Με την ηρεμία του αποφασισμένου

http://www.avgi.gr/ Ναι, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας με την προκήρυξη του δημοψηφίσματος ανέλαβε πολλά ρίσκα. Ρισκάρισε την εξουσία του, την τύχη της κυβέρνησής του, το μέλλον του κόμματός του. Στην προσπάθειά του να μην υπερβεί αυθαίρετα τα όρια των δεσμεύσεών του απέναντι στον ελληνικό λαό. Ο ελληνικός λαός απ’ τη μεριά του έκανε ρελάνς στον πρωθυπουργό. Με το συντριπτικό Όχι του ανέλαβε ακόμη περισσότερα και μεγαλύτερα ρίσκα. Ρισκάρισε τις σιγουριές του,

Αντιγόνη εν Βρυξέλλαις

http://www.avgi.gr/ Του Πάνου Σκουρολιάκου* Τη Δημοκρατία δεν την εκφράζει η αρχή, αλλά ο λαός. Και αυτός στέλνει σπίτι τους πολλές αρχές. Γιατί, όταν χρειάζεται να εκφραστεί, το κάνει. Όπως στις 5 Ιουνίου 2015. Αυτό το μήνυμα το εξέλαβαν πολύ καθαρά εκεί στις Βρυξέλλες. Και δεν τους άρεσε Πέντε χρόνια πάνε από τότε που μπήκαμε (μας έβαλαν) σ’ αυτή την απίστευτη περιπέτεια. Κρατώ πολλά απ’ όλη αυτή την περίοδο. Δεν είναι

Για το «ελληνικό ζήτημα»

http://www.huffingtonpost.gr/ Γράφει η Ρένα Δούρου, Περιφερειάρχης Αττικής Την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές είναι άγνωστη η έκβαση της έκτακτης συνόδου Κορυφής για το «ελληνικό ζήτημα». Ωστόσο ήδη οι εξελίξεις είναι τέτοιες που μπορεί κανείς να διατυπώσει με ασφάλεια ορισμένες παρατηρήσεις, οι οποίες δεν αφορούν αποκλειστικά την Ελλάδα αλλά ευρύτερα την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον τρόπο διαχείρισης μίας κρίσης στο πλαίσιο μιας εξόχως σύνθετης και πολυσήμαντης γεωπολιτικής συγκυρίας. Γιατί τα υπό εξέλιξη γεγονότα που

Ο λαός τη γλώσσα του τους βγάζει

 Της Φωτεινής Λαμπριδη Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει, είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε. Ναζίμ Χικμέτ Ο άνθρωπος που τον εμπόδιζαν να βαδίσει, που του πρότειναν ένα αλυσοδεμένο αύριο μίλησε. Ξημέρωσε η επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος με ένα

Γράφουμε Ιστορία

Τάσος Κορωνάκης πηγή: Αυγή Άρθρο του Γραμματέα της Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Τ. Κορωνάκη στην ΑΥΓΗ της Κυριακής «Κάθε άνθρωπος είναι τόσο μικρός όσο ο φόβος που αισθάνεται και τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που επιλέγει» Εδουάρδο Γκαλεάνο Έχουμε μπροστά μας λίγες ώρες για να δυναμώσουμε κι άλλο το Όχι που αντιστοιχεί στους αγώνες, την ιστορία μας, αλλά και την πραγματικότητα του λαού και της χώρας μετά από πέντε χρόνια Μνημονίων και

Ε, ναι, ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς…

http://www.avgi.gr/ Βλέπεις, ετούτος εδώ, ο μικρός, δεν φρόντισε να κάνει ό,τι ο άλλος, ο προηγούμενος. Να ξεχάσει, με το που πήρε την εξουσία, και τα Ζάππεια, και «το Μνημόνιο ως το φάρμακο που σκοτώνει» και τα πάντα όλα. Και να προστρέξει ικέτης στη Μέρκελ με το mea culpa στο στόμα, για τον πρότερο αντιμνημονιακό του βίο. Αρχίζοντας να υπογράφει αβέρτα «ναι σε όλα», σε ό,τι του ζητούσαν. Βλέπεις, ετούτος εδώ,

Tο «όχι» ως η ευρωπαϊκή επιλογή

http://www.chronosmag.eu/ Αντώνης Λιάκος Το μεγάλο παγκόσμιο ενδιαφέρον για την ελληνική τραγωδία δεν αφορά μόνο τις διεθνείς οικονομικές επιπτώσεις. Αφορά το μέλλον της Ευρώπης, όχι μόνο ως προς τα γεωγραφικά της σύνορα, ούτε ως προς το συμβολικό τραύμα – αν αποβληθεί η Ελλάδα. Γιατί υπάρχει κάτι βαθύτερο από το συμβολικό, κάτι απειλητικά διαρκές που αντιπροσωπεύει η ελληνική περίπτωση. Τη δημοκρατία ως «αγώνα», όχι ως ισορροπία, αδιαφορία, παραίτηση. Τι μένει λοιπόν σήμερα