Tag "Αρθρογραφία"

Δέσμευση για την «άλλη» Ευρώπη

Ο όρος normalization του Πιέρ Μοσκοβισί για την ελληνική οικονομική και κοινωνική ζωή, όπως διατυπώθηκε στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, πριν λίγες μέρες περιγράφει ό,τι, η ελληνική κυβέρνηση αποκαλεί από τον Αύγουστο του 2018, ως κανονικότητα. Πρόκειται για συνθήκη που απέχει δραματικά από όσα καταστροφικά, καταγγέλλονται στον αντιπολιτευτικό λόγο. Για κατάσταση που φανερώνει την προσπάθεια της κυβέρνησης (και εν μέσω Μνημονίων) σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, να περιορίσει τις συνέπειες της λιτότητας και της κατάρρευσης του κοινωνικού κράτους. Παρά τις δυσκολίες και την κριτική που δέχθηκε ο ελληνικός λαός, δεν έχασε τον ευρωπαϊκό του βηματισμό. Σε

Μάσκα

Πανάρχαια είναι η ανάγκη του ανθρώπου να αποκρύψει στοιχεία του χαρακτήρα ή της προσωπικότητάς του προβάλλοντας ταυτόχρονα κάποια άλλα χαρακτηριστικά που δεν είναι δικά του. Εργαλείο γι’ αυτήν τη μεταμόρφωση του ανθρώπου σε κάτι άλλο, σε κάτι που θα ήθελε να είναι, σε κάτι που φοβάται και για να το ξορκίσει το «φορά», το «υποδύεται», είναι η μάσκα. Συντροφεύει την ανθρώπινη ύπαρξη στα καλά και τα δύσκολα, από το λυκαυγές του ανθρώπινου πολιτισμού. Φοβάται τα ζώα και γι’ αυτό χρησιμοποιεί τα κεφάλια τους και τις προβιές τους ώστε να τα αντιμετωπίσει. Τη δική τους δυναμική έχουν οι πολεμικές μάσκες,

Χρήστος Σιμορέλης: Διαφανής, τίμια και βιώσιμη φαρμακευτική πολιτική

Η χώρα μας, ιδιαίτερα μετά την έξοδο από τα μνημόνια, είναι απαραίτητο να αναδιοργανώσει το πλαίσιο της φαρμακευτικής πολιτικής, να διορθώσει τις στρεβλώσεις ώστε να είναι ισορροπημένο και βιώσιμο. Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθαν στην ολομέλεια εξαιρετικά σημαντικές ρυθμίσεις για τα φαρμακεία και τους φαρμακοποιούς. Δημιουργείται λοιπόν ένα νέο τοπίο στην πολιτική του φαρμάκου στην Ελλάδα, με ανοιχτό θεσμικό διάλογο και απολύτως διαφανείς διαδικασίες τιμολόγησης από τον ΕΟΦ. Οι διαβουλεύσεις δε γίνονται, όπως στο παρελθόν, πίσω από κλειστές πόρτες καθώς η Κυβέρνηση δεν έχει συμβούλους με «ιδιαίτερες σχέσεις» με τη φαρμακοβιομηχανία. Την ίδια στιγμή η Ν.Δ επενδύει, για μια ακόμη φορά, στην

Τα δακρυγόνα της εθνικοφροσύνης

Είναι σαφές ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κατά βάθος στηρίζουν τη συμφωνία. Απουσιάζει όμως η γενναιότητα ώστε να αναλάβουν δημοσίως την ευθύνη τους. Το μεγάλο εθνικό θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών έφερε στον δημόσιο βίο πολλά δακρυγόνα. Εκείνα που εκτόξευσαν οι δυνάμεις ασφαλείας στους επίδοξους εισβολείς στο ελληνικό Κοινοβούλιο και εκείνα τα «λεκτικά δακρυγόνα» που εκτόξευσαν οι διαφωνούντες με τη συμφωνία προς όσους την υποστήριζαν. Τον τόνο, βεβαίως, της ρίψης των δακρυγόνων της εθνικοφροσύνης έδωσαν η άκρα Δεξιά και το ναζιστικό κόμμα εντός της Βουλής. Τη νομιμοποίησή τους όμως εντός και εκτός Κοινοβουλίου παρείχαν μεγαλόψυχα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.

Σε δήμους και περιφέρειες η μάχη για την αξιοπιστία της πολιτικής

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές, σε πρώτο και δεύτερο βαθμό (δήμοι και περιφέρειες), που θα γίνουν τον Μάιο, φέρνουν στην επιφάνεια τόσο το γενικότερο ζήτημα της ενασχόλησης των πολιτών με τα κοινά όσο και της απαξίωσης των αντιπροσωπευτικών θεσμών και του ρόλου της πολιτικής στη ζωή των ανθρώπων. Επίσης φέρνουν στην επιφάνεια τα κριτήρια επιλογής αυτών των ανθρώπων που θα διαχειριστούν τα πράγματα των δήμων και των περιφερειών για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Στο δεδομένο περιβάλλον της απαξίωσης της πολιτικής, σε διεθνές επίπεδο, κυρίως γιατί οι πολίτες δεν διακρίνουν τις διαφορές που έχει στη ζωή τους η μια ή η άλλη επιλογή

Το μέλλον της πολύχρωμης Θεσσαλονίκης

Η πόλη μας, πόλη του σκοτεινού Βαρδάρη, για πολλές δεκαετίες φοβισμένη και φοβική, αρνητική και απαρνούμενη την Ιστορία της, μια πόλη πολυπολιτισμική, με στρεβλώσεις ενός παράταιρου παντρέματος αρχαιοπρεπούς δόξας και ελληνοχριστιανικής ταυτότητας, τα τελευταία χρόνια ανοίγει στο φως. Δεν θέλει πια να συνεχίσει με το κόμπλεξ μιας επαρχιακής μεγάλης πόλης, ζητιανεύοντας την εύνοια των Αθηνών. Διεκδικεί τον ρόλο που η γεωπολιτική της θέση της έδωσε για πολλούς αιώνες. Να αναδειχθεί σε σημαντικό παράγοντα ειρήνης και φιλίας στα Βαλκάνια και στην Εγγύς Ανατολή, προωθώντας οικονομικές, εμπορικές και πολιτιστικές συνεργασίες, σε μια αναπτυξιακή προοπτική για την

Πώς θα σκοτώσουμε το φίδι του φασισμού

«Γιατί θέλουμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο, για όλους και για σας και για μας.» Τη Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2019 παρακολούθησα την ημερίδα που διοργάνωσε η εφημερίδα Documento στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στον Ταύρο με θέμα: «Ευρώπη σκοτεινή ήπειρος ξανά. Φασισμός- Ρατσισμός. Ό,τι «ξεχνάμε» το ξαναζούμε». Για να μην ξεχάσουμε λοιπόν: Μια εβδομάδα μετά τις εθνικές εκλογές τον Σεπτέμβρη 2015 δημιουργήθηκε από το μηδέν η πρώτη δομή φιλοξενίας προσφύγων στην Αττική στο γήπεδο του Ταε κβο ντο στο Φάληρο. Για την ιστορία να θυμίσουμε ότι οι πρόσφυγες, που από τα νησιά έρχονταν

Χρήστος Σιμορέλης: Προστασία της Πρώτης Κατοικίας

Από την πρώτη στιγμή διακυβέρνησης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α αποτελούσε στόχο και δέσμευση η προστασία της πρώτης κατοικίας. Αυτό έγινε με άμεσα μέτρα που δημιούργησαν ανάχωμα στις εξώσεις και στήριξαν τους πιο αδύναμους αντιμετωπίζοντας την ανθρωπιστική κρίση. Σήμερα, έχοντας βγει από τα Μνημόνια, έχει έρθει η στιγμή να κάνουμε το επόμενο βήμα και να οικοδομήσουμε μια συνολική οριζόντια πολιτική, για να εγκαθιδρύσουμε ένα αποτελεσματικό σύστημα προστασίας της πρώτης κατοικίας. Στη Βουλή έρχονται εμβληματικές νομοθετικές ρυθμίσεις, η προστασία της πρώτης κατοικίας και ξεκινά η πλατφόρμα επιδότησης ενοικίου.     Μετά τη συμφωνία Κυβέρνησης-Τραπεζών, από την 1η Μαρτίου, θα ισχύσει νέο πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας που θα

Νέοι και οργή

Βιώσαμε πριν από λίγες μέρες, ξανά, τη νεολαία στους δρόμους. Είδαμε 15χρονα και 17χρονα ανήλικα να «διαδηλώνουν» παρέα με αξιοπερίεργης προέλευσης άτομα, μαυροντυμένους κουκουλοφόρους με καδρόνια, κατσαβίδια, μολότοφ στα χέρια. Έτοιμους και έτοιμες να πυρπολήσουν σπίτια και, γιατί όχι, ζωές. Κατά πόσο γνώριζαν οι νεολαίοι και οι νεολαίες ότι η συμμετοχή τους σε τέτοιου είδους εγκληματικές πράξεις και συμπεριφορές εγγίζει, αν όχι υπερβαίνει, τα όρια του ποινικά κολάσιμου; Κατά πόσο το στενό οικογενειακό περιβάλλον τούς επέστησε την προσοχή σε αυτόν τον κίνδυνο; Σε ποιο βαθμό η οικογένεια, το πρώτο κύτταρο οργανωμένης κοινωνικής ζωής, προσφέρει ένα ειρηνικό και υποστηρικτικό πλαίσιο για

Ηθοποιοί και ηθοποιοί

Στη χώρα μας και κατά τους νεότερους χρόνους, το επάγγελμα του ηθοποιού εμφανίζεται μια – δυο δεκαετίες μετά την επανάσταση του 1821. Από τις πρώιμες θεατρικές εποχές οι ηθοποιοί ασκούσαν την τέχνη τους ως επαγγελματίες. Στην αρχαία Αθήνα αναφέρονται παραδείγματα ηθοποιών που για να παίξουν σε μια παράσταση, έπαιρναν αμοιβή τέτοια, που θα έφτανε να κατασκευαστεί και να εξοπλιστεί μια τριήρης. Το θέμα της «αριστείας» είναι πρωτεύον στον κόσμο του θεάτρου όσον αφορά την αξιοσύνη των ηθοποιών και την απήχησή τους στο κοινό. Ο καλός ηθοποιός ήταν πάντα προβεβλημένος και κοσμαγάπητος. Εντός της θεατρικής συντεχνίας υπάρχουν «διαστρωματώσεις» ηθοποιών. Ταλαντούχοι,