Tag "Αρθρογραφία"

Προοδευτική συμμαχία σε Ελλάδα και Ευρώπη

Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, η χώρα έχει ήδη εξέλθει από το καθεστώς των μνημονίων, από το σκληρό και άδικο καθεστώς της επιθετικής λιτότητας και της ασφυκτικής επιτροπείας που της επιβλήθηκε το 2010. Η Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα αποτελεί σημείο αναφοράς για τις αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις σε όλη την Ευρώπη. Οι μάχες που δόθηκαν αυτά τα τέσσερα χρόνια δεν δόθηκαν μόνο εξ ονόματος του ελληνικού λαού, αλλά και για λογαριασμό των ευρωπαϊκών λαών που βλέπουν την Ευρώπη να παραδίδεται στις επιταγές των τεχνοκρατών και του νεοφιλελευθερισμού. Σήμερα, μετά την έξοδο της χώρας από

Τι περιμένουμε από αυτή την Ευρώπη;

Τι μπορούμε να περιμένουμε από τη σημερινή Ευρώπη; Λίγους μήνες πριν τις ευρωεκλογές, που θα διεξαχθούν στις 26 Μαΐου 2019, η Ευρωζώνη αντιμετωπίζει μια σειρά προκλήσεων και εμποδίων που φαίνονται σχεδόν αξεπέραστα. Αυτά οφείλονται τόσο στην ίδια την αρχιτεκτονική της όσο και στις δομικές της ανεπάρκειες. Δηλαδή, οι ευρωπαϊκοί λαοί σήμερα βρίσκονται μπροστά σε δυσκολίες που εκ κατασκευής αναδύονται στη λειτουργία της Ευρωζώνης. Για παράδειγμα, δεν είναι δυνατόν να προχωρήσει η Ευρωζώνη με τέτοιο πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής όπως το σημερινό. Αυτό ακριβώς είναι που αναπαράγει τεράστιες περιφερειακές και κοινωνικές ανισότητες και αυξάνει την απόσταση ανάμεσα στις περιφέρειες και στον ισχυρό

Μεταμφίεση και κουτσουλιά

Γιατί η Νέα Δημοκρατία προσχωρεί συθέμελα σ’ αυτόν τον αρχαιοπολιτικό κλασικισμό; Γιατί χρειάζεται να ντυθεί «μετεμφύλιος», «δεκαετία του ’60»; Θα μπορούσε να αρκεστεί στα παραδοσιακά. Πιερότος και κολομπίνα. Χρειάζεται τον ανθρωπότυπο με τον κουρεμένο σβέρκο, το ριγέ κουστούμι και την καμπαρντίνα; Χρειάζεται όλα τα είδη κομμένων πιτών, τις πανηγύρεις και τους εορτασμούς; Χρειάζεται πράγματι την καρατζαφεροποίηση ή απλώς κρύβεται ωραία και ήσυχα στο βολικό, αλλά φορεμένο ρούχο; Είναι προφανές, το περιστέρι του Καρατζαφέρη κάθεται στον ώμο της. Την κουτσουλάει βέβαια… Όλη αυτή η σκοταδιστική διαχείριση στην οποία προσχώρησε, όχι μόνο πάνω στο «Μακεδονικό», έχει τα χαρακτηριστικά ναφθαλίνης. Είναι βέβαια

Σκάνδαλο Novartis: Από «κουκουλοφόροι» σημαία της Ν.Δ

Η υπόθεση της Novartis είναι ένα υπαρκτό παγκόσμιο σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων . Στη χώρα μας συνδέεται άρρηκτα με την ιλιγγιώδη υπέρβαση της φαρμακευτικής δαπάνης από το 2000-2014, την οποία πλήρωσαν όλοι οι Έλληνες. Συγκεκριμένα την περίοδο 2000-2009 (κυβερνήσεις Σημίτη, Καραμανλή) η φαρμακευτική δαπάνη αυξήθηκε κατά 11,1 %, ποσοστό μεγαλύτερο από τις 31 πλουσιότερες χώρες του ΟΟΣΑ (ο μέσος όρος αύξησης ήταν 3,5%). Η ετήσια φαρμακευτική δαπάνη ανά άτομο από τα 217 ευρώ το 2000 εκτοξεύτηκε στα 779 ευρώ το 2008 και το 2014 έπεσε στα 506 ευρώ. Ακόμα δηλαδή και την περίοδο των Μνημονίων το δημόσιο χρήμα σκορπίζονταν αφειδώς προς όφελος

Ο τελευταίος επιζών της απόδρασης από τις φυλακές των Βούρλων το 1955

Πέθανε ο Βαρδής, ο τελευταίος επιζών από τους 27 των Βούρλων. Υπάρχουν γεγονότα που με έχουν σημαδέψει. Για μένα, παιδάκι τότε, η απόδραση των 27 κομμουνιστών αγωνιστών από τις φυλακές των Βούρλων το 1955 ήταν το πρώτο σημάδι ότι «κάτι» συνέβαινε στην πατρίδα μας. Κι αυτό γιατί ανάμεσα στους δραπέτες ήταν και ο θείος μου Κώστας Λιναρδάτος, αγαπημένος πρώτος εξάδελφος της μητέρας μου, από το Ληξούρι της Κεφαλονιάς. Θυμάμαι, μετά από τόσα χρόνια, την εφημερίδα με τις φωτογραφίες των αγωνιστών που απέδρασαν, ήδη επικηρυγμένους, τη μία δίπλα στην άλλη, όπως συνήθιζε τότε η ασφάλεια.

Π. Ρήγας: Στο προσφυγικό το ζητούμενο είναι να σταματήσουν οι πόλεμοι

«Η Ελλάδα, μια χώρα που συνιστά πόλο γεωπολιτικής σταθερότητας, βρίσκεται σε μια περιοχή που περιβάλλεται από εστίες αστάθειας αλλά και πολεμικών εντάσεων». Το αμερικανικό περιοδικό Defense News στο ετήσιο Outlook που εκδίδει δημοσιεύει το παρακάτω άρθρο του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας Παναγιώτη Ρήγα: Τα ζητήματα άμυνας και ασφάλειας, από τη φύση τους αλλά και ως προς τον σκοπό τους, αποτελούν συστατικά στοιχεία του σκληρού πυρήνα του κράτους. Υπό την έννοια αυτή είναι λογικό να μην είναι εύκολα μεταβαλλόμενα, αλλά ταυτόχρονα η όποια μεταβολή τους να αντανακλά τις βαθιές αλλαγές που συντελούνται σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο. Τις τελευταίες δύο και πλέον δεκαετίες, η μετεξέλιξη των δογμάτων άμυνας και

Μια κυβέρνηση με συνέπεια, που μοχθεί για την κοινωνική πλειοψηφία

Όπως αποδεικνύεται καθημερινά στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, τίποτα δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Η κυβέρνηση Τσίπρα ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2015, παρέλαβε μια οικονομία κουρέλι και μια κοινωνία καθημαγμένη. Καταβλήθηκε τεράστια προσπάθεια από ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων σε πολλά διαφορετικά επίπεδα, ήρθαν μεγάλες πολιτικές ήττες στην πορεία, αλλά και σημαντικές πολιτικές νίκες. Έγιναν λάθη, έγιναν ατυχείς εκτιμήσεις, αλλά πάνω από όλα έγινε και συνεχίζει να γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια για να γίνουμε ένα κανονικό κράτος, με προοδευτικές αντιλήψεις και νοοτροπίες, να ξεπεράσουμε παθογένειες και μια σειρά από καλοβολεμένα και σχεδόν αμετακίνητα συμφέροντα.

Το Πολυτεχνείο και εμείς 45 χρόνια μετά

Η επίθεση που δέχονται σήμερα δημοκρατικές κατακτήσεις και δικαιώματα που πιστώνονται στους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων πρέπει να βρει αποτελεσματική αντίσταση. Με αφορμή την 45η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου κατά της χούντας των συνταγματαρχών, άνοιξε μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης, κάτι που άλλωστε αντιστοιχεί στο περιεχόμενο των φοιτητικών κινητοποιήσεων εκείνης της περιόδου. Οι γνωστές ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς εμφανίστηκαν και πάλι τόσο με τον κλεφτοπόλεμο με τις δυνάμεις των ΜΑΤ όσο και με τις επιθέσεις και τους προπηλακισμούς κατά μελών και νεολαίων του ΣΥΡΙΖΑ. Έφτασαν μάλιστα και στο σημείο να απαγορεύσουν ουσιαστικά την κατάθεση

Της Χούντας τα θεάματα

Η σημερινή επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως μια ρουτινιάρικη εθνική επέτειος, της οποίας το νόημα έχει θολώσει. Ο αγώνας φοιτητών και λαού τον Νοέμβρη του 1973 είναι στη σημερινή Ελλάδα και Ευρώπη της αντεπίθεσης της Ακροδεξιάς πιο επίκαιρος παρά ποτέ. Στη χώρα μας ακροδεξιά και ναζιστικά στοιχεία, συνεπικουρούμενα πια ανερυθρίαστα από την κεντρική ιδεολογική κατεύθυνση του κόμματος της Ν.Δ., ανοιχτά έχουν αποδοθεί σε έναν αγώνα ξαναγραψίματος της Ιστορίας. Η προσπάθεια ωραιοποίησης της χούντας αφήνει κυριολεκτικά άφωνους τους Έλληνες πολίτες! Να θυμίσουμε τα βασανιστήρια, τις εξορίες, τις δολοφονίες αντιστασιακών; Ας μας επιτραπεί

Οι θυσίες δεν μπορούν να πάνε χαμένες

Γιατί η Νέα Δημοκρατία επιδίδεται σε μια τόσο ανερμάτιστη και χαμηλού επιπέδου αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι μάλλον απλή. Η Δεξιά στον τόπο μας -αυτήν εκφράζει η Νέα Δημοκρατία- εκτροχιάζεται όλο και συχνότερα γιατί απέναντί της βλέπει πλέον έναν αντίπαλο λίαν επικίνδυνο για τα συμφέροντα που εκπροσωπεί. Βλέπει μια Αριστερά που πλέον έχει αναφορά στην εξουσία. Μια Αριστερά που κυβερνά την χώρα εδώ και τρία χρόνια, που, παρά τα όσα προέβλεπαν οι Κασσάνδρες, δεν είναι σύντομη παρένθεση, αλλά η παράταξη που έβγαλε την Ελλάδα από τα Μνημόνια και τη κρίση με την