Tag "Δημήτρης Ραπίδης"

Μελετώντας τον ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία προς το Συνέδριο

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου δίνει τη δυνατότητα για πολλές αναγνώσεις, για αυτοκριτική, παρέχοντας επίσης κι ένα σημαντικό, κρίσιμο περιθώριο για τις απαραίτητες αλλαγές και βελτιωτικές κινήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Το εκλογικό σώμα έδωσε μια καθαρή απάντηση στήριξης στην παράταξη, παρά τις απώλειες, και άφησε ένα ξεκάθαρο μήνυμα αναδιάταξης και διόρθωσης των παραλείψεων και αστοχιών σε αυτά τα 4,5 χρόνια. Συνολικά, με αυτά που παρέλαβε η κυβέρνηση Τσίπρα κι αυτά που παρέδωσε, ο απολογισμός του κυβερνητικού έργου είναι αναμφίβολα θετικός. Ωστόσο, μπορεί να βελτιώθηκαν όλοι σχεδόν οι κοινωνικοί και οικονομικοί δείκτες, αλλά το κόμμα δεν κατάφερε να γίνει αυτός

Για μια κοινωνία προοδευτική, για μια οικονομία βιώσιμη

Οι πολιτικές της λιτότητες απέτυχαν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οπουδήποτε κι εάν εφαρμόστηκαν, προκάλεσαν κοινωνική εξαθλίωση, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και του κράτους πρόνοιας, στασιμότητα και ύφεση. Οι πολιτικές λιτότητας που εφάρμοσαν τα νεοφιλελεύθερα κόμματα, σε συνεργασία με ένα μεγάλο μέρος των σοσιαλιστικών κομμάτων, πήγαν το μέσο βιοτικό επίπεδο στην ΕΕ δεκαετίες πίσω και διεύρυναν το εισοδηματικό και κοινωνικό χάσμα μεταξύ των κρατών-μελών. Τα σπασμένα πλήρωσαν τα ευάλωτα και μεσαία κοινωνικά στρώματα, τα οποία αλληλεπιδρούν μεταξύ τους καθημερινά και συμβιώνουν σε παράλληλα οικονομικά και κοινωνικά περιβάλλοντα. Στις χώρες

Προχωράμε μπροστά, δεν γυρίζουμε πίσω

Την Κυριακή ψηφίζουμε για το μέλλον μας. Ψηφίζουμε γιατί θέλουμε ένα καλύτερο αύριο, μακριά από το σκοτάδι της χρεοκοπίας, μακριά από όλες εκείνες τις επιλογές που μας οδήγησαν στην κοινωνική εξαθλίωση. Την Κυριακή ψηφίζουμε εάν θέλουμε να συνεχίσουμε στο ασφαλές μονοπάτι της σταθερότητας και της οικονομικής ανάκαμψης, εάν θέλουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, εάν θέλουμε να πορευόμαστε εκτός της εφιαλτικής λιτότητας. Από το 2015 μέχρι σήμερα η κυβέρνηση Τσίπρα έκανε περισσότερες μεταρρυθμίσεις από όσες επιχείρησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις μαζί. Και δεν μιλάμε για μεταρρυθμίσεις που επιβλήθηκαν απ’έξω, παρά το ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο και το μνημόνιο, αλλά για μεταρρυθμίσεις

Είναι ο Μακρόν προοδευτικός;

Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και η προώθηση πολιτικών λιτότητας έχουν ήδη προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στο πολιτικό του προφίλ. Είναι αλήθεια ότι πριν τις γαλλικές εκλογές του 2017, ο Γάλλος Πρόεδρος παρουσιάστηκε από τα γαλλικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης ως ο λυτρωτής της χαμένης αξιοπιστίας της ΕΕ, ως η πολιτική προσωπικότητα που θα μπορούσε να αποκαταστήσει τη χαμένη -από τις πολιτικές λιτότητας- τιμή της ΕΕ. Αυτό που λησμόνησαν όμως να διερευνήσουν τα μεγαλύτερα τουλάχιστον γαλλικά μέσα, ήταν το ίδιο το πολιτικό του πρόγραμμα και οι θέσεις του για την οικονομία, την απασχόληση, την ασφάλεια. Οι αρνητικές συνέπειες των πολιτικών του

Μια κυβέρνηση με συνέπεια, που μοχθεί για την κοινωνική πλειοψηφία

Όπως αποδεικνύεται καθημερινά στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, τίποτα δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Η κυβέρνηση Τσίπρα ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2015, παρέλαβε μια οικονομία κουρέλι και μια κοινωνία καθημαγμένη. Καταβλήθηκε τεράστια προσπάθεια από ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων σε πολλά διαφορετικά επίπεδα, ήρθαν μεγάλες πολιτικές ήττες στην πορεία, αλλά και σημαντικές πολιτικές νίκες. Έγιναν λάθη, έγιναν ατυχείς εκτιμήσεις, αλλά πάνω από όλα έγινε και συνεχίζει να γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια για να γίνουμε ένα κανονικό κράτος, με προοδευτικές αντιλήψεις και νοοτροπίες, να ξεπεράσουμε παθογένειες και μια σειρά από καλοβολεμένα και σχεδόν αμετακίνητα συμφέροντα.

Προοδευτικές συγκλίσεις: ουτοπία ή ρεαλισμός;

Στις 27 Νοεμβρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για πρώτη φορά στην τρέχουσα κοινοβουλευτική θητεία, οι επικεφαλής των ευρωομάδων της Αριστεράς, των Σοσιαλδημοκρατών και των Πράσινων βρέθηκαν να συνομιλούν στο ίδιο τραπέζι για την πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, έπειτα από πρόσκληση της «Προοδευτικής Συμμαχίας», της πλατφόρμας διαλόγου ευρωβουλευτών που δημιουργήθηκε το 2016. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση σε επίπεδο συμβολισμού και ουσίας, που αποτέλεσε πρακτικά τη συνέχεια του Ευρωπαϊκού Φόρουμ που διοργανώθηκε στις 9-11 Νοεμβρίου στο Μπιλμπάο, με τη συμμετοχή κινημάτων, συνδικάτων, κομμάτων του ευρύτερου προοδευτικού τόξου. Αυτές οι δύο εκδηλώσεις εκφράζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την προσπάθεια που γίνεται για χάραξη κοινής στρατηγικής των προοδευτικών δυνάμεων σε επίπεδο ΕΕ, ενόψει ευρωεκλογών.

Πώς τα κατάφερε ο ακροδεξιός Μπολσονάρο στη Βραζιλία;

Ο Δημήτρης Ραπίδης, πολιτικός επιστήμονας και συντονιστής του Ευρωπαϊκού Προοδευτικού Φόρουμ, γράφει στο ΕΝΑ για την εκλογή του ακροδεξιού Χαΐρ Μπολσονάρο στη Βραζιλία και για την αναγκαία απάντηση των προοδευτικών δυνάμεων σε επίπεδο κοινωνίας. Η νίκη του ακροδεξιού Μπολσονάρο στις προεδρικές εκλογές στη Βραζιλία, με ποσοστό 56%, αποτελεί μια πολύ αρνητική εξέλιξη. Οι πολίτες βίωσαν μια από τις πιο πολωτικές και διχαστικές εκλογικές εκστρατείες από την πτώση της χούντας το 1985, με βασικά ζητήματα στην προεκλογική ατζέντα την ασφάλεια, την εγκληματικότητα και τη διαφθορά στον πολιτικό βίο της χώρας. Ο Μπολσονάρο εφάρμοσε με επιτυχία τη στρατηγική που ανέπτυξαν άλλοι ακροδεξιοί

Ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου: Τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα και η κοινωνική συνοχή

Η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχουν καθυστερήσει σημαντικά στη διαμόρφωση και υιοθέτηση ενός ολοκληρωμένου, ισορροπημένου και αποτελεσματικού πλαισίου για την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης και ασύλου. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει η Κομισιόν, οι τελικές αποφάσεις θα πρέπει να ληφθούν μέχρι το τέλος τους έτους, κάτι το οποίο, με τους παρόντες συσχετισμούς, μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο. Η καθυστέρηση στην υιοθέτηση ενός μηχανισμού δράσης ενισχύει τις αντιευρωπαϊκές και ξενοφοβικές φωνές, αποδυναμώνει τις όποιες πολιτικές αλληλεγγύης αναπτύσσονται από κράτη-μέλη, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, και οδηγεί πρακτικά στην προώθηση ad hoc λύσεων, με προσωρινό χαρακτήρα, που δεν δίνουν απάντηση στα πιεστικά

Ο Μακρόν δεν στοχεύει ούτε σε θεσμικές μεταρρυθμίσεις, ούτε σε προοδευτικές συμμαχίες στην Ευρωζώνη

Ο όρος «κανονικότητα» έχει χρησιμοποιηθεί πολύ τελευταία από πολλές ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες, κυρίως αναφορικά με την επιστροφή των οικονομιών της Ευρωζώνης σε βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης, στη βελτίωση των οικονομικών και κοινωνικών δεικτών, στην αντιμετώπιση των παθογενειών που γέννησαν την οικονομική κρίση. Καμία όμως «κανονικότητα» δεν έχει παρατηρηθεί σε επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ολοκλήρωσης. Ουδέποτε μέχρι σήμερα δεν έγινε ουσιαστική προσπάθεια διαμόρφωσης ενός συνεκτικού μοντέλου για την αντιμετώπιση των θεσμικών αδυναμιών της αρχιτεκτονικής της Ευρωζώνης. Ούτε υπήρξε ειλικρινής συζήτηση σε επίπεδο ευρωπαϊκών θεσμών για τους λόγους για τους οποίους η Γερμανία,

Η σημασία των Ευρωεκλογών του 2019

Η κρίση ανέδειξε πως πολλά από τα πολιτικά ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία, απασχολούν ευρύτερα και τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Τον Μάιο του 2019 έχουμε τις ευρωεκλογές, μια εκ των κορυφαίων πολιτικών αναμετρήσεων που διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Στη χώρα μας η σημασία των ευρωεκλογών έχει συστηματικά υποτιμηθεί και υποβαθμιστεί, κυρίως από τα ίδια τα κόμματα, αλλά και από τα ΜΜΕ που καλλιεργούν μια αίσθηση «χαλαρής ψήφου» στο εκλογικό ακροατήριο. Είναι καιρός αυτά τα στερεότυπα να γκρεμιστούν, καθώς η πλειοψηφία πλέον της κοινωνίας αντιλαμβάνεται πως οι πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό μέτωπο αντανακλούν